บทที่ 538

คิงส์ตันเดินเข้ามาในตอนนั้นและถอนหายใจเมื่อเขาเห็นอาการซึมเศร้าของลูกสาวก่อนที่จะปลอบเธอ “อีวอน ลูกยังคงคิดถึงแดร์ริลหรือ? ตอนนี้ทุกคนรังเกียจเขา อีกทั้งหกสำนักหลักและทุกตระกูลใหญ่กำลังหาทางที่จะกำจัดเขา ผู้ชายอย่างเขาถอนตัวไม่ได้แล้ว ทำไมลูกถึงยังคงหลงเสน่ห์เขา? และยิ่งไปกว่านั้น เขาสมรู้ร่วมคิดกับนิกายตำหนักอมตะซึ่งเป็นสิ่งที่ให้อภัยไม่ได้!”

อีวอนยิ้มและไม่ได้พูดอะไร แดร์ริลเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดบนโลกใบนี้ในความคิดของเธอ! อีวอนจะไม่เชื่อคำให้ร้ายต่อเขาไม่ว่าใครจะเป็นคนพูดก็ตาม

คิงส์ตันรู้สึกกังวลที่เห็นลูกสาวยังคงอยู่ในความเงียบ “อีวอน อย่าคิดถึงแดร์ริลอีกเลย วันนี้อากาศดี เราออกไปเดินข้างนอกกันเถอะ”

อีวอนยังอยู่ในความเงียบและก็ส่ายหัว

คิงส์ตันเริ่มรู้สึกกระวนกระวาย “ลูกสาวที่รักของพ่อ ลูกจะไปไหมถ้าพ่อขอร้อง!?”

อีวอนไม่สามารถที่จะกักตัวอยู่บ้านต่อไปได้ ไม่เช่นนั้นเธอจะป่วยไม่ช้าก็เร็ว!

“พ่อขอร้องลูก วันนี้อากาศค่อนข้างดี พ่อจะพาลูกไปที่ชายหาด...” คิงส์ตันพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวัง

ถอนหายใจ

อีวอนรู้สึกหมดหนทางแบบพูดอยากเฉยเมยว่า “ก็ได้ค่ะพ่อ พ่อไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว หนูจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า โอเคไหมคะ?”

“แน่นอน แน่นอน!” คิงส์ตันรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมากกับการเห็นด้วยของลูกสาว หลังจากหลายวัน ในที่สุดลูกสาวของเขาก็จะออกจากบ้านและผ่อนคลาย….

สามชั่วโมงต่อมา ทะเลสาบมังกรทะยาน

คิงส์ตันและอีวอนกำลังเดินริมชายหาดที่ทะเลสาบมังกรทะยาน

อีวอนคุ้นเคยกับทะเลสาบมังกรทะยานเนื่องจากหลายตระกูลใหญ่ของเมืองตงไห่ได้เดินทางมาที่นี่เมื่อสองสามเดือนก่อน เคนท์ให้คนแกล้งแสดงเป็นฉลามในตอนนั้นซึ่งมันดึงดูดฉลามตัวจริงอย่างคาดไม่ถึง

มันเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแต่วิวที่นี่ยังคงน่าหลงใหลราวกับหอภาพทิวทัศน์ที่ยังคงสวยงามอยู่เสมอและทำให้ทุกคนไม่อยากจากไป

“ลูกสาวพ่อ…”

คิงส์ตันรู้สึกผ่อนคลายขึ้นเมื่อเขาเห็นวิวที่สวยงามก่อนที่เขาจะพูดกับอีวอนด้วยรอยยิ้ม “ดูสิว่าวิวมันสวยขนาดไหน ลูกจะรู้สึกดีขึ้นมากหลังจากที่ได้ออกมาเดินเล่น อย่าเอาแต่กักตัวอยู่ที่บ้านเลย”