บทที่ 562

ฝูงชนต่างพากันอ้าปากค้าง ใครกันที่จะโชคดีขนาดนี้?

พวกเขามองอย่างมีความหวังขณะแองเจลล่าค่อย ๆ คลี่เครื่องบินกระดาษอย่างช้า ๆ เธอกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ฉันจะอ่านความปราถนาบนกระดาษใบนี้ให้ฟัง"

แองเจลล่ากล่าวอย่างช้า ๆ "ผู้โชคดีคนนี้เขียนเอาไว้ว่า แองเจลล่าที่รัก ผมพาลูกสาวของผมมาที่งานคอนเสิร์ตในวันนี้ด้วย เธอนั่งติดกับผมทางขวา ห้าปีที่แล้วลูกสาวของผมล้มป่วยและกลายเป็นใบ้ เธอหลงรักคุณมาก ๆ ฉะนั้นผมจึงพาเธอมาที่นี่ ความปราถนาของผมคือให้คุณโอบกอดลูกสาวของผม"

ฝูงชนต่างเงียบสงัดเพื่อให้แองเจลล่าอ่านความปราถนา

เมื่อเธออ่านจบ แองเจลล่ารู้สึกกินใจ เธอกล่าวอย่างตื้นตัน "กล้องจะฉายภาพผู้โชคดีคนนี้ขึ้นบนจอ มาดูกันว่าใครคือผู้โชคดีคนนั้น"

เธอเว้นจังหวะไปสักครู่ก่อนจะกล่าวต่อ "ผู้โชคดีคนนี้นั่งอยู่แถวที่สาม หมายเลข 112"

กล้องทุกตัวก็หันไปตรงที่นั่งซึ่งแองเจลล่าได้กล่าวถึง ผู้โชคดีคือแดร์ริล! ใบหน้าของเขาปรากฏอยู่บนหน้าจอขนาดใหญ่

ลิลี่นั้นตกตะลึงขณะเธอคิด 'แดร์ริลมีลูกสาวตั้งแต่เมื่อไหร่? แถมยังเป็นใบ้อีกด้วย?'

ฝูงชนต่างส่งเสียร้องอึกทึก หลายคนรู้ดีว่าแดร์ริลคือลูกเขยบ้านคนอื่น แต่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าเขามีลูกสาว

แองเจลล่ายิ้ม "ได้โปรดฉายภาพลูกสาวของเขาที่นั่งติดกันทางขวา"

กล้องหันไปหาเอเวอลีน!

"แดร์ริล! แก!" เอเวอลีนนั้นเดือดดาล ในที่สุดเธอก็รู้ตัวว่าแดร์ริลต้องการจะทำให้เธอขายขี้หน้า

พรึ่บ!

ภายในชั่วพริบตา แดร์ริลรีบยกมือขึ้นและสะกดจุดเอเวอลีนให้เป็นใบ้ ทำให้เธอไม่สามารถพูดได้

"ลูกสาวที่แสนดีของฉัน" เขาหัวเราะ

'ไอ้เวรนี่!' เอเวอลีนสบถกับตัวเอง เธอนั้นอับอายและขุ่นเคือง แต่เธอไม่สามารถจะพูดออกมาได้!

"เชิญพ่อลูกคู่หูคู่นี้ขึ้นมาบนเวทีกันเถอะ คุณพ่อดูหนุ่มมาก! มาร่วมยินดีต้อนรับพวกเขากัน!" แองเจลล่าประกาศ