บทที่ 587

"แก!"

อีเว็ตต์โกรธเคือง “แกไม่ซาบซึ้งกับโอกาสที่ฉันมอบให้ แกต้องการที่จะเสนอชีวิตของแกเอง? ดี งั้นแกก็จะได้ตายสมใจอยาก”

เธอยัดกริชใส่มือของแดร์ริล

อีเว็ตต์ไม่ได้มีเจตตนายที่จะประหารเขา เธอแค่รู้สึกโกรธเคือง

แดร์ริลอ้อนวอนอย่างอารมณ์เสีย “เจ้าหญิง ได้โปรดอนุญาตให้ผมตายในอีกสองวันได้ไหม?”

อีวอนยังคงเฝ้ารอการช่วยเหลือของเขา เขายังตายไม่ได้ถ้าหากเขายังไม่ได้ครอบครองโอสถฟีนิกซ์

"แก!" อีเว็ตต์เดือดดาลใบหน้ากลายเป็นสีแดงก่ำขณะที่เธอกระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจ "แกเป็นหนี้ชีวิตฉันและฉันก็ขอให้แกเข้าร่วมกับโลกใหม่เพื่อเป็นการตอบแทน แต่แกกลับปฏิเสธ ฉันให้ทางเลือกกับแกที่จะแลกด้วยความตาย แต่แกก็ยังไม่เห็นด้วย แกเป็นถึงประมุขแห่งสำนักประตูสุราลัยและแกยังไม่รักษาคำพูดของแกเองอีก"

แดร์ริลรู้สึกตะขิดตะขวงใจ “ฉันประกาศไปแล้วว่าฉันจะทำลายสำนักคุนหลุนภายในสามวัน” เขาอธิบาย “หลังจากที่ฉันครอบครองโอสถฟีนิกซ์และช่วยชีวิตอีวอนได้ ฉันก็จะยอมเธอทุกอย่างเธอจะฆ่าฉันทิ้งเลยก็ได้ ฉันจะไม่มีวันพลิกลิ้นกลับคำพูดของฉัน”

อะไร?

อีเว็ตต์ตกตะลึงไปสองสามวินาที ก่อนที่เธอจะหัวเราะร่า

“แดร์ริล นายจะบ้าไปแล้วเหรอ? ถึงแม้ว่าพลังของสำนักประตูสุราลัยจะพัฒนาขึ้นมากเมื่อเร็ว ๆ นี้ แต่นายก็มีผู้ติดตามเพียงไม่กี่พันคน สำนักคุนหลุนมีประวัติสืบทอดกันมาอย่างยาวนานนับพันปีและมีสาวกผู้ติดตามหลายหมื่นคน สำนักประตูสุราลัยจะไปทำลายสำนักคุนหลุนได้ยังไง?"

อีเว็ตต์หัวเราะร่าอีกครั้ง แดร์ริลจะไร้เดียงสาเป็นเด็กอมและโง่เขลาเบาปัญญาได้ขนาดไหน?

แดร์ริลไม่ได้รู้สึกถือสากับคำกล่าวของเธอ เขายิ้มอย่างสุขุมและมั่นใจ “คุณไม่ต้องกังวลกับเรื่องนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือหลังจากที่ผมทำลายสำนักคุนหลุนและช่วยชีวิตอีวอนได้ ผมจะยอมตกลงกับทุกข้อเรียกร้องของคุณ”