บทที่ 595

ปัง!

สมาชิกสำนักประตูสุราลัยก็รีบเร่งจัดแถวค่ายกลอย่างรวดเร็ว ตามที่แดร์ริลบัญชา!

"ไร้ประโยชน์!" ผู้อาวุโสแห่งสำนักคุนหลุนหัวเราะเยาะและนำทัพสาวกของเขาบุกเข้าไปหากองกำลังสำนักประตูสุราลัย

เมื่อจัดแถวค่ายกลเรียบร้อยแล้ว บรรดาสมาชิกสำนักประตูสุราลัยได้สร้างกำแพงที่แข็งแกร่งเพื่อป้องกันตัวเองจากการถูกโจมตี ไม่มีทางที่สำนักคุนหลุนจะสามารถเจาะทะลวงเข้าไปได้ ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะสู้รบกันนับครั้งไม่ถ้วนและได้รับบาดเจ็บล้มตายเสียชีวิต

มันเป็นเรื่องที่น่าประทับใจมาก ที่พรรคพวกเพียงสามพันคนสามารถป้องกันการโจมตีต่อกรกับคนถึงสามหมื่นคนได้

เสียงโห่ร้องและการสังหารได้ปกคลุมไปทุกหย่อมหญ้าของภูเขาคุนหลุน เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วทุ่ง เสียงกระทบกันของศัสตราวุธและเสียงร้องโหยหวนในความเจ็บปวดกำลังดังระงมลอยก้องอยู่ในอากาศ ทั้งสองฝ่ายต่างรบราฆ่าฟันกันด้วยความเดือดพล่าน!

ในที่สุด หลังจากสู้รบกันมานานกว่าครึ่งชั่วโมง ชายรูปร่างใหญ่ยักษ์ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ขั้นบันไดบนภูเขา เขาผู้นั้นคือ ลีรอย

เขาบ่มเพาะอยู่ในห้องใหญ่หลักและอยู่ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของการฝึกฝน อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขาทนได้ยินเสียงรบราฆ่าฟันกันมาเป็นเวลานาน เขาก็อดไม่ไหวที่จำเป็นต้องเสี่ยงกับการบ่มเพาะของเขาและเดินออกไปที่ทางเข้าหลัก

เขานั้นโกรธเคืองมากที่เห็นบรรดาสาวกสำนักคุนหลุนจำนวนนับไม่ถ้วนได้รับบาดเจ็บและล้มตาย

"แกบังอาจมาก!" ลีรอยจ้องเขม็งไปที่แดร์ริล เขาไม่คาดคิดว่าไอ้คนไร้ประโยชน์อย่างแดร์ริลจะมาบุกโจมตีเขา

ลีรอยเห็นว่าสมาชิกของสำนักประตูสุราลัยก็ติดตามมากับแดร์ริลด้วย แต่เขานั้นไม่รู้ว่าแดร์ริลคือดาร์บี้ผู้ไร้พ่าย เขานั้นตกตะลึงและตะโกน "แดร์ริล! แกเข้าร่วมกับสำนักประตูสุราลัยแล้วยังจะมาเหิมเกริมอีก แกกล้าดียังไงถึงมารบกวนสำนักคุนหลุน? ในวันนี้แกจะต้องตาย!"

ลีรอยบุกเข้าไปหาแดร์ริลพร้อมกับดาบเสี้ยวพระจันทร์ในมือ

"ลีรอยส่งโอสถฟีนิกซ์มาซะ!"

แดร์ริลร้องตะโกนอย่างหวั่นเกรง เขากระโจนไปหาลีรอย แดร์ริลนั้นเสียสติไปแล้วเกี่ยวกับระดับกำลังภายในที่แตกต่างกันระหว่างลีรอยกับตัวเขาเอง ในหัวของเขาเต็มไปด้วยอีวอน สิ่งเดียวที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาคืออีวอนจะตายถ้าหากเขาไม่สามารถเอาโอสถฟีนิกซ์ไปรักษาเธอได้!

เปรี้ยง!

กำปั้นของแดร์ริลและลีรอยเข้าปะทะกัน แดร์ริลกระเด้งออกและกระดอนไปด้านหลังระหว่างอาเจียนเป็นเลือด