บทที่ 604

บรรยากาศเริ่มตึงเครียด

นัยน์ตาของแดร์ริลดูน่ากลัว ดอนตัวสั่นคลอนเมื่อมองไปที่เขา แต่เขาก็ไม่เกรงกลัวเมื่อนึกถึงพี่สาวของเขา เขาชี้ไปที่แดร์ริลและกล่าว "แกคอยดูเถอะ! รอที่นี่แล้วแกจะได้เห็นดีกัน!”

จากนั้นดอนก็รีบวิ่งเข้าไปในลิฟต์ เมื่อเขาลงไปถึงชั้นล่าง เขาก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วกดเบอร์ของแองเจลล่า เธอแทบจะรับสายในทันที

ดอนร้องไห้อย่างน่าสงสาร “พี่ ฉันถูกรังแกอยู่ที่เมืองตงไห่ พี่ต้องช่วยฉันด้วย”

เนื่องจากความสัมพันธ์ของเขากับแองเจลล่า ผู้คนต่างหวาดเกรงเขาในทุกที่ที่เขาไป ไม่มีใครกล้าต่อยเขามาก่อน จนกระทั่งวันนี้

แองเจลล่าเพิ่งเสร็จสิ้นบทบาทการเป็นเมนเทอร์พี่เลี้ยงให้กับรายการประกวดร้องเพลง เธออยู่ในห้องแต่งตัวขณะที่เธอได้รับโทรศัพท์จากน้องชายของเธอ “ดอน นายหาเรื่องใส่ตัวเองอีกแล้วใช่ไหม?”

ดอนกล่าวตอบ “พี่สาว มันไม่ใช่ความผิดของฉัน ฉันขับรถชนผู้หญิงคนนึงมันเป็นอุบัติเหตุและเธอคือสมาชิกตระกูลลินดันจากเมืองตงไห่ คนในครอบครัวของเธอเริ่มต่อยฉันโดยที่ไม่ได้เข้าใจความเป็นจริงที่เกิดขึ้น พวกเขาเหิมเกริมมากถึงขนาดบอกว่าจะฆ่าฉันทิ้ง...”

แองเจลล่าถอนหายใจและกล่าวถาม “นายพูดเรื่องจริงเหรอ?”

ดอนกล่าวเสริมทันควัน “พี่ ฉันจะโกหกทำไม? มาดูเลย ฉันจะวีดีโอคอลให้ดูแผลของฉัน”

“โอเค โอเค หยุดครวญครางได้แล้ว” แองเจลล่าปลอบขวัญเขา “ขอฉันโทรหาเพื่อนก่อน เธอเป็นคนกว้างขวางในเมืองตงไห่ ฉันจะโทรหาเธอให้ไปเจอนาย เดี๋ยวฉันจะตามไปทีหลัง" หลังจากนั้นเธอก็วางสาย

…

ภายในโถงทางเดินหน้าห้องฉุกเฉิน

เมื่อดอนจากไป ตระกูลลินดันก็สุมหัวกันและเริ่มสบถด่าไล่ตะเพิดแดร์ริล

“แกบ้าไปแล้วรึไง? แกไปต่อยเขาทำไม?”