บทที่ 631

“ทำไมพวกเขาถึงจะต้องฟังแก?” เรเชลหัวเราะ “แกคิดว่าแกเป็นใคร ทำไมสำนักประตูสุราลัยถึงจะต้องตอบรับคำเชิญของแกด้วย แกมันก็แค่ไอ้ลูกเขยบ้านคนอื่น”

เรเชลหัวเราะเสียงดังขึ้น “เท่าที่ฉันรู้ในตอนนี้แกก็ไม่ใช่ลูกเขยบ้านคนอื่นอีกต่อไปแล้ว ฉันได้ยินมาว่าตระกูลลินดันได้ตัดขาดจากแก ไม่มีใครใยดีกับแกแม้แต่น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับพรรคสำนักประตูสุราลัย นายมันปลิ้นปล้อน กะล่อนสิ้นดี!”

แดร์ริลโกรธเคืองเป็นอย่างมาก แต่เขายิ้มใส่และกล่าว “ฉันไม่อยากจะคุยกับเธอ”

จากนั้นเขาก็หันหลังและเดินหนีออกไป

เรเชลจับแขนซาร่าและกล่าวอีกครั้ง “ซาร่า อยู่ห่าง ๆ จากไอ้คนไร้ประโยชน์พันธ์นี้ซะ”

…

ภายในโรงภาพยนตร์ของถนนธงแดง ในเมืองตงไห่

ลิลี่และเวดนั่งชมภาพยนตร์อยู่ในแถวสุดท้ายของที่นั่งวีไอพี เวดคือตัวเต็งของซาแมนธาที่จะคลุมถุงชนเป็นสามีของลิลี่

ลิลี่ถือถังป๊อปคอร์นอยู่ในมือขณะชมภาพยนตร์โรแมนติกบนหน้าจอ

มันเป็นเรื่องราวที่น่าเศร้า ลิลี่ร้องไห้เมื่อเห็นว่าพระเอกเลิกรากับนางเอก

“ลิลี่น้อย เธอจะร้องไห้บนไหล่ของฉันก็ได้” เวดกล่าวอย่างนุ่มนวล

ลิลี่ยิ้ม “ขอบคุณ แต่ฉันไม่เป็นไร”

เวดสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ขณะเขารวบรวมความกล้าที่จะวางมือลงไปบนมือของลิลี่ เขาฉีกยิ้ม “ลิลี่น้อย หนังเรื่องนี้กินใจมาก หลังจากนี้เราไปดื่มกาแฟกันดีไหม? พรุ่งนี้เราจะไปเดินป่ากันเพราะฉันว่างพอดี ไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจกันหน่อย”

เวดมองไปที่ลิลี่อย่างใจจดใจจ่อ

ตั้งแต่ที่พวกเขาเริ่มคบหาดูใจกันเมื่อประมาณหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาไม่มีโอกาสที่จะได้จับมือลิลี่ เขารู้สึกคันคะเยอที่อยากจะจับกุมมือของเธอ

ลิลี่ตื่นตกใจกลัวเมื่อเวดจับมือของเธอ เธอกล่าวตอบทันควัน “พรุ่งนี้ฉันไม่ค่อยอยากจะออกไปไหน ไว้คราวหน้าฉันอาจจะอยากไป”