บทที่ 644

"หยุดนะ!" แม่ชีแห่งโชคชะตาสั่นเทาด้วยความโกรธและอับอายยิ่งนัก

เธอสวมใส่เกราะไหมสวรรค์อยู่บนตัวของเธอ แล้วเธอจะปล่อยให้แดร์ริลถอดมันออกไปได้ยังไง!

มันเป็นการล่วงละเมิดเธออย่างโจ่งแจ้ง!

ถ้าแดร์ริลแตะต้องเธอเพื่อถอดเกราะออก ชื่อเสียงของเธอจะมัวหมองทันทีถ้าหากว่าข่าวนี้แพร่กระจายออกไป

แดร์ริลเพิกเฉยต่อเธอและยังคงพยายามที่จะถอดชุดยาวของเธอออก ในขณะที่เขากำลังจะถอดเกราะออกนั้น

“ฉันจะฆ่าแก!” แม่ชีแห่งโชคชะตาตะโกนสุดเสียง

แดร์ริลเองก็โกรธ เขาเดินไปข้างหลังเธอและกระแทกเธอให้คุกเข่าลงบนพื้น

แม่ชีแห่งโชคชะตาทรุดตัวลงกับพื้นทันที

“แกไม่สมควรยืนพูดกับฉัน” แดร์ริลมองเธอด้วยสายตาเยือกเย็นจากนั้นเขาก็ทำกับเมแกนเช่นเดียวกัน

เมแกนทรุดลงกับพื้นทันที

แดร์ริลลากเก้าอี้ออกมานั่งอยู่ข้างหน้าของทั้งสองคน

แม่ชีแห่งโชคชะตาโกรธแค้นมาก เธอไม่เคยคุกเข่าต่อหน้าใครเช่นนี้มาก่อน

มันน่าละอายแค่ไหนที่เธอจะต้องคุกเข่าลงตรงหน้าแดร์ริลผู้ไร้ประโยชน์

แดร์ริลมองเห็นความโกรธของแม่ชีแห่งโชคชะตา เขาเกือบตายเมื่อตอนที่เธอโจมตีเขา ดังนั้นเขาจึงพอใจที่ได้เห็นเช่นนี้!

แดร์ริลยิ้มเยาะและเอื้อมมือไปลูบหัวของแม่ชีแห่งโชคชะตาราวกับว่าเธอเป็นสัตว์เลี้ยง

แม่ชีแห่งโชคชะตาไม่สามารถยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นได้ เธอตะโกนสุดเสียงด้วยความโกรธ “วันนี้แกทำให้ฉันต้องอับอาย ถ้าฉันรอดไปได้ ฉันจะฆ่าแกอย่างแน่นอน!”

“ฉันไม่คิดว่าแกจะมีโอกาสนั้นนะ” แดร์ริลยิ้มเยาะ

แม่ชีแห่งโชคชะตายังคงดิ้นเพื่อต้านทานการถูกสะกัดจุด