บทที่ 651

เธอกล้าพูดกับท่านประธานดาลตันแบบนั้นได้อย่างไร?

"แกเป็นบ้าอะไรของแก? แกกล้าพูดกับท่านประธานดาลตันแบบนั้นได้ยังไง?" เจเน็ตรู้สึกเสียวสันหลังวาบ "ขอโทษเขาเดี๋ยวนี้"

ดาลตันหัวเราะและขอให้เจเน็ตออกไปก่อน

เขาเดินเข้าไปหาโมนิก้าและกล่าว "คนสวย เธอเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ฉันชอบมาก"

เขาจับมือโมนิก้าขณะเขากล่าว

"ปล่อยฉัน!"

โมนิก้าเดือดดาล เธอหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาสาดใส่หน้าของดาลตันเลอะเทอะเต็มไปหมด จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นยืนและเตรียมพร้อมจะหนีออกจากห้องสูท

เปรี้ยง!

ดาลตันโมโหมากและเขาก็เก็บอาการไว้ไม่อยู่ เขาเตะโต๊ะรับแขกกระจุยกระจายทำให้แก้วหลายใบหล่นแตกกระจายอยู่บนพื้น

"นังสารเลว! แกกล้าดียังไง?" ดาลตันขุ่นเคืองขณะเขาโบกมือเรียกบอดี้การ์ด "มัดตัวเธอ!"

บอดี้การ์ดก็เข้าประชิดล้อมตัวเธอในทันทีและผูกมัดเธอด้วยเชือก

โมนิก้าเป็นคนอ่อนแอมาโดยตลอด ไม่มีทางที่เธอจะเอาชนะบอดี้การ์ดได้และยิ่งไปกว่านั้นเธออุ้มท้องอยู่ ถึงแม้ว่าเธอจะขัดขืนแต่พวกเขาก็สามารถมัดเธอไว้ได้อย่างง่ายดายและจับตัวเธอโยนไปที่โซฟา

ดาลตันจ้องไปที่เธอ "แกกล้ามาก กล้าถึงขนาดสาดไวน์ใส่หน้าฉันได้ยังไง!"

ดาลตันหันไปหาศิลปินหญิงและกล่าว "มาเร็ว มาร่วมยินดีต้อนรับเพื่อนร่วมงานใหม่ของเธอ! ดื่ม!"

ศิลปินหญิงก็ชูแก้วขึ้นในทันทีและเดินมุ่งหน้าไปหาพวกเขา

พวกเขาทั้งหมดต่างพากันเทไวน์ไปบนหน้าของโมนิก้า