บทที่ 659

น้ำตาของเธอไหลพลั่งพรูอย่างควบคุมไม่ได้ รีเบคก้าจ้องเขม็งอย่างโกรธแค้นไปที่ฟลอเรียน “ไอ้สารเลว! แกทำแบบนี้กับฉันลงคอได้ยังไง! แกไม่คิดถึงแจ็คสันบ้างเลยเหรอ! เขาเป็นพี่น้องของแกแท้ ๆ!”

รีเบคก้าไม่เคยคิดมาก่อนว่าพี่ชายที่เธอนับถือมาโดยตลอดจะเป็นอสูรกาย!

ฟลอเรียนหัวเราะเยาะใส่เธอ “แจ็คสันอาจจะคิดกับฉันเป็นพี่น้อง แต่ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนั้น เขาก็แค่ลูกบุญธรรมของพ่อฉัน เขาไม่ได้มีเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลดาร์บี้”

ฟลอเรียนกล่าวต่อ “รีเบคก้า เธอน่าจะรู้ดีว่าฉันจะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าตระกูลดาร์บี้ ตระกูลต้องการตัวฉันและฉันมีชื่อเสียงที่จะต้องรักษาไว้”

เขาบุกเข้าไปหารีเบคก้าและพลักตัวเธอลงไปในโลงศพ

รีเบคก้ากำลังตั้งครรภ์เธอร่วงลงไปในโลงศพ หลังจากแรงกระแทกเธอก็รู้สึกปวดท้องน้อยอย่างรุนแรง

ก่อนที่รีเบคก้าจะได้ตอบสนอง ฟลอเรียนก็รีบวิ่งเข้ามาและค้นตัวเธอ จนในที่สุดเขาก็คว้าเอาโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาได้ จากนั้นเขาก็ปิดฝาโลงศพและปิดตายมันด้วยตะปู

ยูมิยืนอยู่เคียงข้างเขาและถอนหายใจ “นายจำเป็นจะต้องเลียนแบบลายมือของรีเบคก้าแล้ว และเขียนจดหมายถึงแจ็คสัน บอกกับเขาว่าเธอได้อุ้มท้องลูกของแดร์ริลและเธอรู้สึกอับอาย เธอเลยจำเป็นที่ต้องลาจากตระกูลไป”

ฟลอเรียนรู้สึกประทับใจเมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น “ที่รัก นั้นเป็นความคิดที่บรรเจิดสุด ๆ!”

เขาเจอกระดาษวางอยู่และเริ่มร่างจดหมายในทันที เขาเลียนแบบลายมือของรีเบคก้าและเขียนจดหมายแสดงความรู้สึกที่รีเบคก้าจะต้องลาจากตระกูลไป

ขณะที่เขากำลังเขียนจดหมาย เขาได้ยินเสียงดังสนั่นลั่นอยู่ในอากาศ

มันคือเสียงจากแตรของสถาบันหกวิถี

ฟลอเรียนและยูมิมองหน้ากันด้วยความตกใจ

เสียงเป่าแตรสร้างความหวาดผวาในใจของทุกคน

ฟลอเรียนวางปากกาลง และกล่าว “ที่รัก ฉันเคยได้ยินมาว่ามีการสร้างแตรขนาดยักษ์บนอาคารด้วยตอนที่สร้างสถาบันหกวิถี แตรสูงกว่าสิบเมตรและมันสามารถส่งเสียงดังให้ได้ยินอย่างชัดเจนไปไกลกว่าหลายพันกิโลเมตร