บทที่ 661

แม่ชีแห่งโชคชะตากำจดหมายไว้มืออันสั่นเทาของเธอ เธอกัดฟันกรอดและกล่าวกับออโรร่า “ท่านเจ้าสำนักศิษย์พี่ นี่คือความระยำที่แดร์ริลได้กระทำ! เขาล่วงละเมิดน้องสะใภ้ของตัวเอง จนทำให้เธอต้องหนีออกไปจากบ้านหลังนี้ในความอับอาย!”

แม่ชีแห่งโชคชะตามีจิตสังหารอันแข็งกร้าว “แดร์ริลควรถูกกำจัดให้สิ้นซากสำหรับสิ่งที่เขาทำ!”

ฟลอเรียนตกใจเมื่อได้ยินคำตอบของแม่ชีแห่งโชคชะตา เขาจ้องไปที่ออโรร่าอย่างโหวงเหวง

‘ผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ ท่านแม่ชีแห่งโชคชะตา... คือเจ้าสำนักง้อไบ๊งั้นเหรอ?’

ฟลอเรียนและยูมิสบสายตากัน พวกเขาตกใจเกินกว่าจะพูดอะไรออกมา

มีข่าวลือหนาหูว่าเจ้าสำนักแห่งสำนักง้อไบ๊เป็นคนมีหน้าตางดงาม

เธอดูสวยกว่าที่พวกเขาเคยคาดคิดไว้เสียอีก!

ฟลอเรียนรู้สึกประทับใจอย่างชอบพอ เขากลืนน้ำลายเฮือกใหญ่

หากเขาได้ร่วมหลับนอนกับออโรร่าผู้งดงามคนนี้สักครั้ง เขาก็จะไม่เสียใจเลยแม้แต้น้อยต่อให้เขาต้องสิ้นชีพมลายไป!

…

อีกด้านหนึ่งในโรงพยาบาลอันดับหนึ่งของเมืองตงไห่

แดร์ริลนั่งอยู่ตรงม้านั่งด้านนอกห้องผ่าตัด เขารู้สึกหัวใจแตกสลายร้อนรนที่ไม่รับรู้ถึงอาการของโมนิก้า

เอี๊ยด...

เมื่อเขามาถึงจุดแตกหัก ประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก หัวหน้าโรงพยาบาลเชลลีก็เดินออกมาอย่างเงียบสงบ ด้านหลังของเธอคือทีมสูติแพทย์และแพทย์แผนกฉุกเฉินผู้เชี่ยวชาญที่สุดในเมืองตงไห่

“เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?” แดร์ริลพุ่งตัวโผงผางไปเข้าประชิดและกล่าวถามอย่างวิตกกังวล

เชลลีกล่าวตอบเขาด้วยรอยยิ้ม “ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว พี่แดร์ริล ทั้งแม่และเด็กปลอดภัยดี เธอต้องการพักผ่อนอีกสักหน่อย เพราะเธอเสียเลือดมาก”

พิ้ว!

แดร์ริลรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอกเมื่อได้ยินสิ่งนั้น เขารู้ท่วมท้นไปด้วยความสุขที่อธิบายไม่ได้ เขาสวมกอดเชลลีอย่างลิงโลด เขาเอาปากแนบชิดใบหูของเธอและกล่าว “ขอบคุณมาก เชลลี ขอบคุณมาก!”