บทที่ 683

แดร์ริลเหลือบมองผู้หญิงคนนั้นแล้วเดินกลับเข้าค่าย

ทันทีที่เขาเข้าไปในเต็นท์ เขาก็เห็นเทพธิดาตัวน้อยเธอดูหน้าบึ้งถมึงทึง

แดร์ริลยิ้มและกล่าว “ยอดรัก ฉันกลับมาแล้ว”

แดร์ริลกระวนกระวายปั่นป่วนใจกับสถานการณ์ แต่เมื่อเขาเห็นเทพธิดาตัวน้อย เขาก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น และอยากจะหยอกล้อแกล้งเธอเล่น

เทพธิดาตัวน้อยก็หน้าแดงและสบถด่าเขา “ไสหัวออกไป! แกเรียกใครว่ายอดรัก?”

เทพธิดาตัวน้อยรู้สึกหงุดหงิดรำคาญ เธอติดแหงกอยู่ในค่ายทหารและไม่รู้ชะตากรรมว่าจะหนีออกไปได้เมื่อไหร่

แดร์ริลฉีกยิ้มและกล่าว “นี่เธอพูดกับสามีคนดีของเธอแบบนี้เหรอ? อยากจะให้ฉันพาเธอออกไปไหม?”

เทพธิดาตัวน้อยดูมีเสน่ห์อย่างน่าเหลือเชื่อในตอนที่เธอโมโหร้าย

เธอลุกขึ้นยืนในทันทีและขานรับอย่างตื่นเต้นลิงโลด “ใช่!”

จากนั้นเธอก็จ้องมองแดร์ริลอย่างเป็นโล้เป็นพาย “นายคิดหาทางพาฉันออกไปจากที่ได้แล้วใช่ไหม?” ดวงตาที่งดงามของเธอแสดงให้เห็นถึงความร้อนรนขณะเธอวิงวอนเขา

ถึงแม้ว่าไอรีนจะอยู่ในค่ายทหารเพียงหนึ่งวันหนึ่งคืน แต่เธอก็รู้สึกราวกำลังจะเป็นบ้า

เธอต้องการที่จะหาทางออกไปถึงขนาดเก็บไปฝัน

สำหรับความผิดหวังของเธอ แดร์ริลฉีกยิ้มและส่ายหัว “ยังก่อน ไม่ใช่ตอนนี้”

แม้กระทั่งแหล่งน้ำดื่มก็ยังได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาภายในค่าย นับประสาอะไรกับการที่เขาจะลักลอบแอบพาสาวสวยหนีออกไป?

“แก…”

ไอรีนโมโหมาก เธอกระทืบเท้าอย่างกระวนกระวายใจเมื่อรู้ตัวว่าเธอถูกแกล้ง

แดร์ริลกล่าวเสริม "อ้อ เมื่อกี้ฉันไปข้างนอกค่ายและเห็นผู้หญิงหน้าตาดีเดินป้วนเปี้ยนอยู่ที่ทางเข้า... เธอสวมชุดเดรสยาวสีเขียวห้อยหยกขาวรอบเอว เหมือนกับที่ห้อยอยู่บนเอวของเธอเปี๊ยบเลย”

“อะไร?”

เมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น เทพธิดาตัวน้อยก็ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น “นั่นคือพี่สาวหกของฉัน เวนดี้!”

ใช่แล้ว! เวนดี้เทพธิดาคนที่หกแห่งพระราชวังฟูเหยา ชื่นชอบการสวมใส่ชุดสีเขียว