บทที่ 690

สองขุนพลสายฟ้าส่งเสียงร้องคำรามอย่างดุเดือดในขณะที่กระบี่เล่มยาวปรากฏขึ้นในมือของพวกเขาและเขาพุ่งตรงไปหาบรรดาเจ้าสำนัก!

สองขุนพลสายฟ้าและบรรดาคนอื่น ๆ ได้ละทิ้งความอาฆาตบาดหมางลงเพื่อร่วมใจกันปกป้องเมืองตงไห่เคียงข้างกับสำนักอื่น ๆ แต่ถึงอย่างไรเมื่อพวกเขามาเห็นสภาพอันน่าเวทนาของพ่อแม่ประมุขสำนัก ดวงตาของพวกเขาก็แดงเถือกด้วยความโกรธแค้น พวกเขาเสียสติไปในทันที!

“บ้า! คนพวกนี้มันคลั่งไปกันใหญ่แล้ว!”

แม่ชีแห่งโชคชะตาตั่วสั่นอย่างโกรธเคือง เซปไฟร์พุ่งตัวเข้าใส่เธอ เธอจึงชี้ไปที่เขาและตะเบ็งเสียงใส่ “วันนี้สำนักประตูสุราลัยชักจะเหิมเกริมเกินไปแล้ว จัดการพวกมันให้สิ้นซาก!”

กระบี่ของแม่ชีแห่งโชคชะตาเข้าปะทะกับคมกระบี่ของเซปไฟร์!

“ฆ่ามัน!”

บรรดาเจ้าสำนักทั้งหลายก็เข้าโจมตี ทั้งสองฝ่ายต่างห้ำหั่นกันเองในทันที

ด้านนอกหอคอยดาวปราถนา บรรดาสาวกทั้งหลายก็ต่อสู้กันอย่างดุเดือด

เสียงของศาสตราวุธและเสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่วบริเวณ หอคอยดาวปราถนาตกในอยู่ความโกลาหลชุลมุนวุ่นวาย!

…

อีกด้านหนึ่ง ที่ค่ายพักแรมโลกใหม่

สโลนวางแผนที่จะเข้าตีเมืองตงไห่ให้แตกพ่ายภายในสามวัน อย่างไรก็ตามเธอไม่ทันได้คาดคิดว่าสำนักจอมยุทธต่าง ๆ ของจักรวาลโลกจะมารวมตัวกันที่เมืองตงไห่เพื่อร่วมสนับสนุนกัน ซึ่งทำให้กองทัพโลกใหม่เข้ายึดครองเมืองได้ยากขึ้น ค่ายทหารของเธอกำลังสูญเสียขวัญกำลังใจ

ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น เต็นท์ของแดร์ริลกลับไม่ได้มีบรรยากาศที่เศร้าหมองในแบบเดียวกัน ภายในเต็นท์ของเขามันค่อนข้างน่าสนใจมากกว่า

แดร์ริลสะกดจุดปิดผนึกบรรดาเทพธิดาทั้งหกผู้ไม่มีใครเทียบได้ พวกเขาเบียดเสียดกันแน่นขนัดภายในเต็นท์ของแดร์ริล เทพธิดาทั้งหกต่างสนทนากันด้วยนำ้เสียงอ่อนนุ่ม แต่สามารถได้ยินจากนอกเต็นท์ได้ นายทหารทุกคนที่เดินผ่านไปมาต่างมีสีหน้าสงสัยเมื่อได้ยินเสียงเหล่านั้น

ถ้าหากพวกเขาไม่ได้อยู่ในค่ายทหาร นายทหารเหล่านั้นคงคิดว่าพวกเขาได้เดินผ่านห้องนางบำเรอของจักพรรดิ

นายทหารที่ได้เห็นเทพธิดาทั้งหกต่างพากันอิจฉาแดร์ริล!

สาวงามทั้งหกคนต่างมีความสวยงามคนละแบบ! พวกเขาค่อนข้างแตกต่างกันในบุคลิกและนิสัย มันเหมือนกับห้องนางบำเรอของจักรพรรดิ

แดร์ริลนั่งอยู่ในเต็นท์ด้วยสีหน้างวยงง เขารู้สึกหดหู่