บทที่ 711

”แกสมควรตาย!”

ทุกคนต่างเดือดดาลกับคำสารภาพของฟลอเรียนและพวกเขาทุกคนต่างต้องการที่จะสังหารฟลอเรียนทิ้ง!

“ฟลอเรียน...” แจ็คสันส่ำเสียและขุ่นเคือง “แกฆ่ารีเบคก้า ฉันจะล้างแค้นให้เธอด้วยชีวิตของแก!”

หลังจากที่เขากล่าวจบ แจ็คสันตาแดงเถือกขณะวิ่งไปข้างหน้าด้วยกระบี่เล่มยาวและโจมตีฟลอเรียน

แจ็คสันไม่ทันได้ไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน เพราะภายในหัวของเขามีเพียงแค่เรื่องเดียวคือต้องการที่จะสังหารฟลอเรียนและล้างแค้นให้กับภรรยาของเขา!

“ฮ่าฮ่า จะฆ่าฉัน? แกจะทำได้งั้นเหรอ?”

ฟลอเรียนหัวเราะอย่างเย็นชา ระหว่างมองไปที่แจ็คสันหลังจากนั้นกำลังภายในของเขาก็เริ่มทวีคูณเพิ่มพูนขึ้นขณะเขาต่อยแจ็คสันเข้าอย่างแรง

เปรี้ยง!

หมัดของฟลอเรียนใช้พลังไปเพียงแค่ 80 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น แต่เสียงร้องตะโกนของแจ็คสันก็ได้ยินชัดเจนขณะที่ตัวเขาลอยออกไปไกลหลายสิบเมตรก่อนที่จะกระแทกลงกับพื้นอย่างหนักหน่วง

หลังจากได้บ่มเพาะวิชาจากคัมภีร์อาถรรพ์เทวะ พลังของฟลอเรียนก็ทวีคูณเพิ่มขึ้นอย่างมากและบรรลุไปเป็นระดับปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นหนึ่ง

นอกเหนือไปจากนั้น ฟลอเรียนก็แค่นั่งมองดูอยู่ข้าง ๆในระหว่างที่บรรดาสำนักหลักกำลังสู้รบกับกองทัพโลกใหม่ก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลยแถมยังไม่ได้ใช้กำลังภายในเลยแม้แต่น้อย!

แจ็คสันอยู่ในระดับปรมาจารย์อาวุโสไม่จำเป็นต้องเดาก็มองออกว่าเขาไม่คู่ควรต่อกรกับฟลอเรียน

“ไอ้จัญไรนี้มันกล้าดียังไงถึงมาตอบโต้!”

ทุกคนต่างเดือดดาลเมื่อเห็นแจ็คสันถูกกำราบ

“สาวกสำนักง้อไบ๊รับบัญชาของฉัน โจมตีและฆ่าฟลอเรียนซะ!”

สีหน้าของแม่ชีแห่งโชคชะตาเย็นยะเยือก ถึงแม้ว่าเธอจะใช้กำลังภายในของเธอไปหมดแล้ว แต่ก็ยังคงมีสาวกสำนักง้อไบ๊อีกเป็นสิบ ๆ คนที่ยืนรายล้อมเคียงข้างเธอ

“สาวกสำนักเส้าหลินรับบัญชาของฉัน!”

“สาวกสำนักบู๊ตึ๊งรับบัญชาของฉัน ฆ่าฟลอเรียนเดี๋ยวนี้!”

มาสเตอร์รี้ดและมาสเตอร์ลีโอนาร์ดทั้งคู่ก็ได้ใช้กำลังภายในไปหมดแล้วในเวลานั้น ทั้งคู่ไม่สามารถจะต่อสู้ได้ แต่พวกเขาก็ออกคำสั่งให้สังหารได้

ทันใดนั้น สาวกสำนักหลักกว่าร้อยคนชูอาวุธของพวกเขาขึ้นมาและบุกเข้าโจมตีฟลอเรียน

“ฮ่าฮ่า...”

ฟลอเรียนไม่ได้รู้สึกกังวลเลยแม้แต่น้อย เขาถูกรายล้อมไปด้วยมวลมหาชน เขาฉีกยิ้มชั่วร้าย “ท่านแม่ชีแห่งโชคชะตา มาสเตอร์ลีโอนาร์ด ฉันไม่คิดว่าพวกแกสองคนจะจัดการฉันได้ในวันนี้ เพราะพวกแกอ่อนแรงมากเกินไปแล้ว พวกแกต้องการฆ่าฉันด้วยการใช้แค่เพียงบรรดาเหล่าสาวกเท่านั้นเหรอ? ฝันไปรึเปล่า!”

เปรี้ยง!

ขณะเขากล่าว ฟลอเรียนเริ่มรวบรวมกำลังภายในของเขา และมองเห็นเงาสีดำวาววับในอากาศรอบตัวเขา

วินาทีต่อมา สิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาก็ปรากฏตัวขึ้นข้างฟลอเรียน