บทที่ 724

แด๊กซ์รวบรวมสติและรีบเร่งแบกตัวแนนซี่ออกประตูไปอย่างรวดเร็ว

“ที่รัก เธอจะไม่เป็นอะไร เธอต้องไม่เป็นอะไร”

หลังจากที่เขาวิ่งออกไปทุกคนก็ยังคงได้ยินเสียงร่ำไห้ของเขา

ดวงตาของเชสเตอร์แดงก่ำขณะเขามองไปที่แดร์ริลและกล่าวนำ้เสียงเย็นชา “แดร์ริลนี่มันจะต้องเป็นฝีมือของใครสักคนในตระกูลดาร์บี้แน่นอน นายสังเกตุเห็นเศษผ้าที่ติดอยู่บนมือของเธอไหม? มันเป็นเนื้อผ้าเดียวกันกับที่เธอใช้ห่อคัมภีร์มหาปริศนา” เชสเตอร์ใจเย็นลงขณะเขากวาดสายตามองไปบริเวณโดยรอบ

เขาพูดถูก คัมภีร์มหาปริศนาหายไปแล้ว...

ตัวของแดร์ริลสั่นสะท้านเขาคิดได้ในทันทีว่าเป็นฝีมือของใคร!

ยูมิ!

แน่นอนที่สุด เพราะในบรรดาสมาชิกตระกูลดาร์บี้ทั้งหมด มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่จะกล้าทำเรื่องระยำเช่นนี้

แดร์ริลรีบวิ่งออกไปจากห้องเมื่อคิดเช่นนั้น

เปรี้ยง!

เขาถีบประตูห้องของยูมิ แต่กลับพบว่าห้องนั้นว่างเปล่าและยูมิหายตัวไปเรียบร้อยแล้ว

ภายในห้องเละเทะไปหมด! เสื้อผ้าและกางเกงของยูมิกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นพร้อมกับเครื่องประดับบางชิ้นของเธอร่วงหล่นอยู่บนพื้นอีกด้วย

มันเห็นได้ชัดว่ายูมิหนีออกไปอย่างร้อนรน

“ซวย! นังยูมิ!”

แดร์ริลกำหมัดแน่นขนัดและต่อยกำแพง เขาโกรธเคือง!

ไม่จำเป็นต้องสืบหาไปมากกว่านี้ มันจะต้องเป็นฝีมือของยูมิอย่างแน่นอน เธอคือคนที่ลงมือทำ!

“ยูมิฉันจะหาแกให้เจอ ไม่ว่าแกจะหลบไปอยู่ที่ไหน” แดร์ริลแผดเสียงขณะเขาเดินจากไปด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

ทันทีที่เขาเดินออกมาจากคฤหาสน์ เขาก็เห็นเงาเรือนร่างที่สวยงามกำลังเดินมุ่งหน้ามาหาเขา

เงานั้นเป็นของเมแกน!

ในมือของเมแกนถือเศษผ้าที่ส่องแสงเป็นประกายภายใต้แสงจันทร์ มันคือเกราะไหมสวรรค์ของแดร์ริล