บทที่ 744

”นายอยากจะสู้กับฉันงั้นเหรอ? ฉันไม่คิดว่านายจะถึงขั้น” ออโรร่ากล่าวเย็นชาขณะเธอยกฝ่ามือขึ้นมาปะทะกับฝ่ามือของเชสเตอร์

ตู้ม!

เมื่อสองฝ่ามือประสานกัน คลื่นพลังอันเข้มข้นก็ระเบิดแตกกระจายออกมา!

ถึงแม้ว่ากำลังภายในของเชสเตอร์จะบรรลุขึ้นมาอย่างก้าวกระโดด แต่มันก็ยังห่างชั้นเมื่อเทียบกับออโรร่า

การโจมตีจากฝ่ามือของออโรร่าส่งตัวเชสเตอร์ลอยปลิวถอยร่นไป! หลังจากเขาร่วงลงถึงพื้น เขาก็กระอักเลือดเต็มปาก!

“ท่านประมุขนิกาย!”

“ท่านประมุขนิกาย เราจะช่วยท่านเอง”

บรรดาสาวกนิกายตำหนักอมตะเดือนดาลทันทีเมื่อพวกเขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดและพวกเขาก็ชักกระบี่ออกมา!

อีกทางด้านหนึ่งออโรร่ายืนนิ่งอย่างหยิ่งทรนงราวกับเทพธิดา เธอแผ่รัศมีอันเข้มข้นออกมา เธอทำหน้าขึงขังขณะจ้องเขม็งไปที่บรรดาสาวกนิกายตำหนักอมตะที่อยู่เบื้องหน้าเธอ

“ท่านประมุขนิกายวิลสัน ถ้าหากนายยืนยันที่จะจ้องจับผิดฉันในวันนี้ นายคงจะไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยแม้แต่น้อย” ออโรร่ากล่าวเตือนเขาอย่างเย็นชา

สาวกสำนักง้อไบ๊หลายคนได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับกองทัพโลกใหม่แต่ส่วนใหญ่หายดีแล้ว ออโรร่าสามารถที่จะเรียกสาวกมารวมกัน 50,000 ถึง 60,000 คนได้อย่างง่ายดาย

เชสเตอร์หัวเราะอย่างน่าเวทนา เขากำลังจะเป็นบ้า เข้าตะโกนด้วยนำ้เสียงแหบแห้ง “ออโรร่า ฉันไม่อยากที่จะสู้กับเธอในวันนี้ ฉันจะให้เวลาเธอสามวันถ้าหากเธอไม่ยอมส่งตัวเมแกนมาให้ฉัน ไม่นิกายของฉันก็สำนักของเธอต้องสูญสิ้นกันไปข้างนึง!”

มุมปากของเชสเตอร์มีรอยเลือดไหลย้อย แต่เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้!

เชสเตอร์ก็สงบลง เขาโบกมือและหันหลังกลับ บรรดาสาวกก็เดินตามติดเขากลับไปด้วยอย่างใกล้ชิด!

ออโรร่าไม่ได้กล่าวอะไร เธอหยิ่งทรนงมาทั้งชีวิต เธอจะยอมมอบตัวสาวกของเธอไปให้กับนิกายนอกรีตได้อย่างไร? เธอพร้อมที่จะต่อสู้ถ้าเชสเตอร์ยังยืนกราน

…

ระหว่างนั้น...

ที่ห้องโถงเต้นรำโภไคยในทวีปตะวันออกอันยิ่งใหญ่