บทที่ 751

อย่างไรก็ตาม มันก็คงจะทำลายชื่อเสียงของสามีเธอและตัวเธอเอง ไม่ว่าอย่างไรก็ตามมีคนมากเกินไปอยู่ตรงนี้ พวกเขาทั้งหมดต่างเป็นคนมั่งคั่งและมีชื่อเสียง รวมถึงสื่อมวลชนก็อยู่ที่นั่นด้วย

ในเมื่อพวกเขาแพ้ เธอคงจะต้องยอมรับแต่โดยดี

“ลูกศิษย์คนดีของฉัน เชิญเธอลุกขึ้นยืนได้” แดร์ริลรู้สึกชื่นบานจิตใจ เขาลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ และเดินไปหาซัมเมอร์ เขาเอามือลูบหัวซัมเมอร์

การกระทำของแดร์ริลทำให้ซัมเมอร์หน้าแดงเถือก

แดร์ริลหัวเราะและหันไปกล่าวกับเชอรีล “ฉันดีกับเธอแค่ไหน? ฉันหาน้องบุญธรรมมาให้เธอเพิ่มอีกตั้งคนนึง”

“เยี่ยมไปเลยท่านอาจารย์” เชอรีลรวบรวมสติของเธอ เธอมองแดร์ริลตาไม่กระพริบ เธอจ้องมองเขาอย่างยกย่อง

ทุกคนต่างรู้ดีว่าซัมเมอร์มีชื่อเสียงโด่งดังเพราะผลงานของเธอและตอนนี้เธอได้กลายมาเป็นน้องบุญธรรมของเชอรีล แม้แต่ตัวเชอรีลเองก็ไม่กล้าจะฝันถึง

ตุ้บ!

เมื่อไซม่อนเห็นว่าภรรยาของเขาคุกเข่ายอมรับแดร์ริลเป็นอาจารย์ เขาก็ล้มสลบลงไปทันที

“ผู้อาวุโสครีเซนต์สลบไปแล้ว!”

ห้องโถงตกอยู่ในความโกลาหลทันที พวกเขารุมล้อมเข้าไปหาไซม่อน

แดร์ริลไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนก เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนและจูงมือจีเวลกลับขึ้นไปชั้นสอง เขารู้ว่าไซม่อนเป็นลมล้มไปก็เพราะความโทสะของเขา ไม่ได้น่าหวาดเสียวอะไรขนาดนั้น

เขาได้ช่วยเชอรีลให้ผ่านพ้นการเปิดตัวบทเพลงใหม่ของเธอไปได้ด้วยดี ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องจากไป สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการหาทางกลับไปยังโลกใหม่!

กลับมาที่ห้องพัก จีเวลเก็บสัมภาระของเธอเสร็จเรียบร้อย ขณะที่เชอรีลเดินเข้ามาอย่างตื่นเต้น

เชอรีลเดินเข้าไปหาแดร์ริลในรองเท้าส้นสูงของเธอ เธอกล่าวอย่างตื่นเต้นลิงโลด “ท่านอาจารย์ ช่วยแต่งเพลงให้ฉันอีกสักสองเพลงได้ไหม?”

บทเพลงใหม่ของเธอที่เพิ่งแสดงไปได้รับการตอบรับมาเป็นอย่างดีเลิศ ถ้าหากเธอได้มีโอกาสปล่อยอีกสักสองสามบทเพลง เธอก็คงจะโด่งดังไปทั่วทวีปตะวันออกอันยิ่งใหญ่

เชอรีลยกย่องแดร์ริลอย่างสุดซึ้ง เขาทั้งแต่งเพลงและร่ายบทกวีได้ เธอได้มาพบกับอาจารย์ตัวจริงที่แม้แต่ผู้อาวุโสสำนักพรานก็ไม่สามารถจะทัดเทียบได้

แดร์ริลฉีกยิ้มและกล่าว "ฉันแต่งเพลงให้เธอได้อีกเพลงได้ แต่เธอจะต้องช่วยอะไรฉันก่อน”

“ได้เลย คุณอยากให้ฉันทำอะไร? โปรดบอกมาได้เลย ฉันจะยินดีทำให้ทุกอย่างตราบใดที่ฉันทำได้” เชอรีลกล่าวตอบอย่างไม่ลังเลใด