บทที่ 764

“หนูน้อยลิลี่!”

ซาแมนธาเป็นห่วงเธอมากและอยากจะตามเธอออกไป แต่ลิลี่ได้วิ่งไปไกลแล้ว

ทุกคนต่างก็มองหน้ากันเมื่อพวกเขามองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและเริ่มซุบซิบนินทา ไม่มีใครคาดคิดว่างานแต่งงานในวันนี้จะต้องล่มสลาย

ในขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวายอยู่กับการนินทานั้น จัสตินก็หนีออกมาอย่างเงียบ ๆ และไม่มีใครสังเกตเห็นเขา

จัสตินออกจากคฤหาสน์และขับรถออกไปตามหาลิลี่จนในที่สุดเขาก็พบเธอที่กำลังวิ่งอยู่ใกล้ ๆ กับห้างสรรพสินค้าแซทเทิลไลท์

เขาขับไปข้างหน้าและหยุดรถก่อนที่เขาจะเลื่อนกระจกรถลง “หนูน้อยลิลี่ ขึ้นมาเร็วเข้า ผมจะพาคุณไปตามหาแดร์ริลเอง”

จัสตินยังคงตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในงานแต่งงานเมื่อครู่นี้ แต่เขาก็ดีใจที่ลิลี่ไม่ได้แต่งงานกับเวด

เขารีบออกมาตามหาลิลี่โดยไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงแต่อย่างใด เขาเพียงเป็นกังวลและกลัวว่าลิลี่จะตกอยู่ในอันตรายในขณะที่เธอตามหาแดร์ริล

อย่างไรก็ตาม ลิลลี่ไม่ได้ชื่นชมกับการกระทำของเขา เธอปาดน้ำตาและส่ายหน้า "ไม่จำเป็น"

จากนั้นเธอก็วิ่งต่อไป

จัสตินเป็นกังวล เขาลงจากรถและวิ่งตามเธอไป เขาพูดอย่างจริงใจว่า “ลิลี่ ผมไม่ได้มีเจตนาอื่นนอกจากต้องการช่วยคุณจริง ๆ”

ในขณะที่เขาวิ่งเข้าไปใกล้เธอ เขาก็พูดต่อ “คุณรู้ไหมว่าผมรู้สึกแย่แค่ไหนในตอนที่คุณสูญเสียความทรงจำของคุณไป? ผมแทบบ้าเมื่อเห็นว่าคุณจะต้องแต่งงานกับเวด ผมรู้ว่าในใจของคุณมีเพียงแดร์ริลคนเดียวและคุณจะมีความสุขอย่างแท้จริงเมื่อคุณอยู่กับเขา ผมยอมรับว่าผมชอบคุณมากแต่ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่า การรักใครสักคนไม่ใช่แค่การครอบครองแต่เป็นการที่ได้เห็นคนที่คุณรักมีความสุข”

ลิลี่สั่นเทาเมื่อเธอได้ยินคำพูดของเขา เธอหันกลับไปมองจัสตินในขณะที่เธอเองก็รู้สึกซาบซึ้ง

'จัสตินห่วงใยฉันมากจริง ๆ เหรอ?' ลิลี่ครุ่นคิด

วินาทีต่อมา ลิลี่ก็ถามเบาๆ “จัสติน คุณคิดอย่างนั้นจริง ๆ หรือเปล่า?”

ลิลี่รู้สึกได้ทันทีว่าชายตรงหน้าของเธอไม่น่ารำคาญเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

จัสตินยิ้มด้วยดวงตาที่จริงใจ “ลิลี่ ผมพูดจริง ๆ ผมยินดีทำทุกอย่างเพื่อให้คุณมีความสุข”

ในขณะที่พูด เขาก็มองไปรอบ ๆ และพูดอย่างลึกซึ้งว่า “คุณไม่สามารถตามหาแดร์ริลได้โดยที่คุณไม่มีเบาะแสอะไรเลย และผมก็เชื่อว่าเขาไม่ได้อยู่ในจักรวาลโลก”