บทที่ 768

"โอ้โห!"

แดร์ริลมองดูฟอร์ดอย่างจดจ่อ เขาจดจำทุกความเคลื่อนไหวที่ฟอร์ดสร้างขึ้น

หลังจากที่ฟอร์ดสอนเสร็จแล้ว เขาก็กลับไปเข้านอนอย่างเกียจคร้าน

แดร์ริลถือดาบกลืนโลหิตของเขาและเริ่มทำตามวรยุทธของฟอร์ดด้วยการโบกดาบอยู่ภายในหุบเขา

…

วันเวลาผ่านไป ไม่นานก็ผ่านไปแล้วครึ่งเดือน

ในช่วงเวลาครึ่งเดือนที่ผ่านมา ฟอร์ดได้สอนวิชาดาบสวรรค์ทั้งหมดให้กับแดร์ริล

แดร์ริลไม่ทำให้เขาผิดหวังเลย เขาเชี่ยวชาญทั้งเจ็ดวรยุทธแล้ว

เขาได้ฝึกฝนวิชากระบี่สวรรค์ทั้งหมดนับครั้งไม่ถ้วน!

การฝึกฝนอย่างหนักของแดร์ริล ได้รับรางวัลเป็นการเพิ่มขึ้นของระดับพลังของเขา

ปราชญ์ยุทธขั้นสาม!

แน่นอนว่าจีเวลไม่ได้พักผ่อนเลยตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา นอกจากเธอจะดูแลดาร์ริลแล้ว เธอก็ยังทำอาหารมื้ออร่อยให้ฟอร์ดทานสามมื้อต่อวันโดยที่ไม่ซ้ำกันเลย

ข้างสระน้ำในหุบเขา

แดร์ริลเพิ่งเสร็จสิ้นจากการฝึกวรยุทธชุดสุดท้าย เขาสูดหายใจเข้ายาวและเดินไปทางฟอร์ด “ท่านอาจารย์ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เหมาะสมที่คุณจะอยู่ตลอดไป ทำไมคุณไม่ไปกับเราล่ะ?”

แดร์ริลมีความสามารถในการพาพวกเขาออกไป เพราะในตอนนี้เขาเป็นปราชญ์ยุทธขั้นสามแล้วหลังจากที่เขาได้เรียนรู้วิชากระบี่สวรรค์

ในการเพิ่มขึ้นของแต่ละระดับนั้น เมื่อเป็นปราชญ์ยุทธขั้นสามแล้ว พลังของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก

จีเวลที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองดูฟอร์ดอย่างใกล้ชิดในขณะที่เธอพูดว่า “ใช่ มาสเตอร์ฟอร์ด ได้โปรดออกไปกับเราเถอะ”

เฮ้อ!

ฟอร์ดถอนหายใจยาวและส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น “ไม่ล่ะ พวกเธอทั้งสองคนไปกันเลย”

หลังจากที่ใช้เวลาร่วมกันมากกว่าหนึ่งเดือน ฟอร์ดก็ไม่เต็มใจที่จะปล่อยให้พวกเขาไป โดยเฉพาะจีเวล ถ้าเป็นไปได้เขาต้องการให้เธออยู่กับเขาเพราะทักษะการทำอาหารอันน่าทึ่งของเธอ