บทที่ 790

เดบร้า เกเบิล เจ้าสำนักพรานคนที่ 36! เธอยังคงงดงามถึงแม้ว่าเธอจะมีอายุ 30 ปีแล้ว! ระดับการบ่มเพาะของเธออยู่ในจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสาม!

อย่างไรก็ตาม ที่เธอมีชื่อเสียงนั้น ไม่ใช่เพราะพลังของเธอแต่เป็นเพราะพรสวรรค์อันน่าทึ่งของเธอ

เดบร้า เกเบิลเป็นที่รู้จักในฐานะผู้หญิงที่มีความสามารถมากที่สุด เธอมีความชำนาญเกี่ยวกับดาราศาสตร์ ภูมิศาสตร์ หมากรุก ดนตรี ศิลปะ และวรรณคดี ไม่มีอะไรที่เธอทำไม่ได้ ในวัยเดียวกับเธอ ไม่มีใครสามารถเทียบเทียมเธอได้เลย!

แดร์ริลรู้สึกตกตะลึงหลังจากได้การเห็นเพียงแค่ครั้งเดียว เขาไม่สามารถละสายตาจากเธอได้เลย เขาสูดหายใจเข้ายาว ๆ

เดบร้านั่งอยู่บนบัลลังก์ฟีนิกซ์ด้วยผ้าคลุมผืนบางที่อยู่ตรงหน้าเธอ แดร์ริลไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเธอได้อย่างชัดเจน แต่เขาสัมผัสได้ถึงออร่าอันสง่างามของหญิงสาวผู้นี้

“นายกล้าดียังไงถึงไม่ยอมคุกเข่าลงต่อหน้าเจ้าสำนักของเรา?” ไซม่อน ครีเซนต์ ก้าวออกมาข้างหน้าและตำหนิเขา

ไซม่อนตกใจมาก เพราะเขาไม่คิดว่าปราชญ์ดอกชบาปีนี้คือ แดร์ริล!

เขายอมรับว่าแดร์ริลมีพรสวรรค์ด้านบทกวี ตั้งแต่ที่แดร์ริลสามารถเอาชนะเขาในการแข่งขันร่ายบทกวีที่เมืองไห่ได้ อย่างไรก็ตาม ความเป็นจริงที่ว่าภรรยาของเขาจะต้องยอมรับแดร์ริลในฐานะอาจารย์ของเธอต่อหน้าทุกคน มันเหมือนกับการโดนทิ่มแทงลงไปภายในหัวใจของเขา เขาเกลียดแดร์ริลมาก!

“คุกเข่าลงต่อหน้าเจ้าสำนักของเราเดี๋ยวนี้!” ไซม่อนตะโกนขึ้นด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

'คุกเข่าเหรอ?' แดร์ริลหัวเราะเบา ๆ ในขณะที่เขายังคงยืนตัวตรง

ในเวลาเดียวกัน เสียงของเดบร้าก็เล็ดลอดออกมาจากด้านหลังของผ้าม่านผืนบาง “ท่านผู้อาวุโส แดร์ริลไม่ใช่ลูกศิษย์ของสำนักพราน ดังนั้น จึงไม่จำเป็นที่เขาจะต้องคุกเข่าลงต่อหน้าฉัน”

เสียงของเธอเบาบางแต่เด็ดขาด

"รับทราบครับ ผมขอโทษที่ผมทำเกินไป” ไซม่อนก้มหน้าลงและถอยหลังกลับไป

ในฐานะเจ้าสำนัก พลังของเดบร้านั้นปกครองเหนือพวกเขาทั้งหมด ทุกคำที่เธอเอ่ยออกมาเทียบได้กับพระบัญญัติอันศักดิ์สิทธิ์สำหรับสาวกเหล่านั้น

แดร์ริลสูดหายใจเข้ายาว เขาสรรเสริญเธออยู่ภายในใจอย่างเงียบ ๆ แม้ว่าเจ้าสำนักจะเป็นผู้หญิงแต่เธอก็มีออร่าที่แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง

ดวงตาของแดร์ริลจ้องมองไปที่ซัมเมอร์ “ศิษย์ของฉัน เธอเห็นฉันแล้วแต่ทำไมเธอถึงไม่ทักทายอาจารย์ของเธอ?”

'ฮ่า ฮ่า! ไซม่อน นายอยากจะทำให้ฉันอับอายเหรอ? ถึงตาฉันที่จะต้องเอาคืนนายให้บ้างแล้ว‘

ตามที่คาดการณ์ไว้ ทุกคนต่างก็ตกตะลึงทันทีที่เขาพูดเช่นนั้น