บทที่ 805

การปรากฏตัวของศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ทำให้ท้ังเก้าแผ่นดินใหญ่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

มีคฤหาสน์หลังหนึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณพันกว่ากิโลเมตรทางทิศเหนือของแท่นบูชาสำนักประกายแสงทวีปโลกใหม่

คฤหาสน์หลังนี้เป็นส่วนหนึ่งของแท่นบูชาสำนักประกายแสง

จัสตินนั้นนั่งบ่มเพาะวิชาอยู่ภายในห้องลับของคฤหาสน์หลังนั้น เขานั่งขัดสมาธิ

มัตเตโอก็อยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน เขานั่งอยู่ข้างลูกศิษย์ของเขาพรางจิบชาอย่างสบายใจ

ภายในห้องลับนั้นเงียบสงบ แต่จิตใจของจัสตินไม่สามารถจ่ดจ่อได้ เขาไม่มีสมาธิกับการบ่มเพาะวิชา

ในหัวของเขาเต็มไปด้วยภาพของลิลี่! หัวใจของเขาปวดร้าวด้านชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขานึกถึงตอนที่เขายอมมอบตัวเธอให้กับอาจารย์ของเขาได้ลงคอ

เธอนั้นคือเทพธิดาคนโปรดของเขา!

มัตเตโอสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่ผิดวิสัยเกี่ยวกับจัสติน เขาจึงลุกขึ้นยืนและขมวดคิ้วกล่าว “อย่าใจร้อนในการบ่มเพาะวิชาของเจ้า ข้าเห็นได้ว่าจิตใจของเจ้าไม่อยู่กับร่องกับรอย ทำไมเป็นเช่นนั้นได้?”

มัตเตโอนั่งอยู่ตรงนั้น และมีท่าทีกำลังดื่มด่ำกับน้ำชา แต่เขาก็คอยจับตามองดูจัสตินด้วย

จัสตินเกาหัวของเขา แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะเงยหน้าขึ้นมา เขากล่าวถามเสียงทุ่มต่ำ “ท่านอาจารย์ ท่านคิดว่าลิลี่น่าจะหายไปที่ไหน?”

เขาไม่ทันรอให้มัตเตโอได้กล่าวตอบ เขากล่าวต่อทันที “เธอนั้นหัวรั้นมาก เธอคงจะต้องฆ่าตัวตายแน่นอนหลังจากถูกกระทำ ผมรู้สึกสงสารเธอ...”

มัตเตโอหัวเราะและเย้ยหยัน “ใครบอกเจ้าว่าข้าทำให้นางเสื่อมเสีย?”

อะไร?

จัสตินสั่นไปทั้งตัว เขานั้นมึนงง เขาจ้องมองไปที่มัตเตโออย่างว่างเปล่า วินาทีต่อมาเขาก็กล่าวถามทันควัน “ท่านอาจารย์... ไม่ได้ทำอะไรเธอที่โรงแรมนั่นเหรอ?”

จัสตินรู้สึกประหลาดใจและสุขใจจนกล่าวติด ๆ ขัด ๆ !