บทที่ 809

โดน็อกถือขวานยักษ์ลอยตัวอยู่ในอากาศ ขวานส่องแสงเฉิดฉายราวกับพระอาทิตย์

จักรพรรดิโลกใหม่ถึงกับตกตะลึงเมื่อเห็นเหตุการณ์ที่อยู่เบื้องหน้าในความประหลาดใจ

‘ขวานด้ามนั้นวิเศษมาก! มันคืออาวุธมหาประลัยที่เพิ่งจะถูกค้นพบรึเปล่า?’

ชาวเมืองหลวงคนอื่น ๆ ทั้งเจ้าชายเจ้าหญิงและบรรดารัฐมนตรีทั้งหลายต่างก็อ้ำอึงมึนงงเช่นเดียวกัน พวกเขาไม่เชื่อสายตาของตัวเอง

“ท่านเลขาธิการแคว้น เจ้ารู้รึเปล่าว่าขวานด้ามนั้นมันคือขวานอะไร?” จักรพรรดิโลกใหม่กล่าวถาม เขานั้นรู้สึกประทับใจกับแสงยานุภาพ

เลขาธิการแคว้นสูดลมหายใจเข้าลึก เขานั้นตกอกตกใจอย่างถึงที่สุดในตอนที่เขากล่าว “ขวามด้ามนี้มันดูเหมือนกับ ขวานแยกนภา พะยะค่ะฝ่าบาท”

อะไร?

ขวานแยกนภางั้นเหรอ?

สายตาของทุกคนหันไปมองเลขาธิการแคว้นในทันที พวกเขาต่างรู้สึกประหลาดใจ

จักรพรรดิโลกใหม่ก็ประหลาดใจเช่นเดียวกัน เขากล่าวถาม “แล้วขวานแยกนภามันคืออะไร?”

เลขาธิการแคว้นถอนหายใจ เขาดูกระสับกระส่ายและสะเทือนอารมณ์ในตอนเขากล่าวพึมพัม “มันเป็นตำนานเมื่อนานมาแล้ว ในตอนที่ท้องฟ้าและผืนโลกยังคงเชื่อมกันและมันก็มีแค่เพียงความโกลาหล เทพเจ้าโบราณที่มีนามว่าผานกู่ได้แยกท้องฟ้าและผืนโลกออกจากกัน ด้วยการเหวี่ยงขวานยักษ์ของเขา!”

เลขาธิการแคว้นเว้นจังหวะสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะกล่าวต่อ “หลังจากที่แยกท้องฟ้าและผืนโลก เขาก็ทิ้งขวานด้ามนี้ไว้บนโลกของเรา แต่ก็ไม่เคยมีใครค้นหามันเจอ ผมไม่คาดคิดว่ามันจะมาปรากฏตัวอุบัติขึ้นในวันนี้ที่ภูเขาเสียดฟ้ามหัศจรรย์”

ว้าว!

ทุกคนต่างตกอกตกใจเมื่อได้ยินเรื่องตำนานเล่าขาน

ขวานด้ามนั้นเคยใช้เพื่อแยกท้องฟ้ากับผืนโลกออกจากกัน

เลขาธิการแคว้นก้มโค้งต่อหน้าจักรพรรดิโลกใหม่และกล่าวอย่างสะเทือนอารมณ์ “ท่านจักรพรรดิ ในเมื่อตอนนี้ขวานแยกนภาก็ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว และเขตชายแดนที่เคยแบ่งแยกระหว่างเก้าแผ่นดินใหญ่ก็จะค่อย ๆ หายไปอีกด้วย เมื่อถึงตอนนั้นและท่านได้ครอบครองขวานแยกนภา ท่านก็จะสามารถพิชิตยุทธภพโลกนี้ทั้งใบได้อย่างง่ายดาย!”

ว้าว!

จักรพรรดิโลกใหม่ถึงกับสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาจ้องเขม็งไปที่โดน็อก ผู้ซึ่งยังลอยตัวอยู่กลางอากาศอยู่ จากนั้นเขาก็ชี้และออกคำสั่งคนของเขา “จับชายคนนั้นและเอาขวานแยกนภามาให้ฉัน!”

พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ!

ทันทีที่จักรพรรดิโลกใหม่ออกคำสั่ง กองทัพทหารหลวงนับพันนายก็กระโจนตัวขึ้นสู่ฟ้าและพุ่งตัวบุกเข้าไปหาโดน็อก!