บทที่ 822

มือของเจ้าศักดินาเคนนี่โอบรอบเอวของนายหญิงแห่งนิกาย

“ท่านเคนนี่ ได้โปรดให้เกียรติและเอามือของท่านออกไปด้วย”

โมนิก้าก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย เธอยังคงปฏิเสธในการกระทำที่ใกล้ชิดของเจ้าศักดินาเคนนี่

เพราะว่าเธอมีใจให้กับชายเพียงคนเดียวเท่านั้น นั่นคือ แดร์ริล

เจ้าศักดินาเคนนี่รู้สึกผิดหวัง เขายิ้มอย่างสิ้นหวังและพูดว่า “ที่รัก มันก็นานแล้วนะ แต่ทำไมคุณถึงยังไม่ยอมรับผม?”

โมนิก้าอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของเบรดมาระยะหนึ่งแล้ว และเจ้าศักดินาเคนนี่ก็รักเธอมาก ดังนั้นเขาจึงไม่บังคับเธอให้ยอมรับเขา

โมนิก้ายังคงดูงดงามถึงแม้ว่าเธอจะตั้งครรภ์ ในขณะที่เจ้าศักดินาเคนนี่เองก็รักเธอมากขึ้นทุกวัน เขาหยุดตัวเองไม่ได้เขาจึงต้องการที่จะกอดเธอ แต่เขาไม่คิดว่าเธอจะปฏิเสธเขาอีก

เจ้าศักดินาเคนนี่ฝืนยิ้ม จากนั้นเขาก็เปลี่ยนเรื่อง “ที่รัก คุณอยู่ที่นี่มาระยะหนึ่งแล้ว คุณคิดยังไงกับคฤหาสน์เบรดบ้าง?”

โมนิก้ากัดริมฝีปากของเธอและพูดเบา ๆ ว่า "ที่นี่เป็นสถานที่ที่ดีมาก เจ้าศักดินาเคนนี่ คุณดีกับฉันมากและฉันก็ซาบซึ้งใจในการกระทำของคุณ แต่ว่าหัวใจของฉันไม่ได้อยู่ที่นี่ แล้วทำไมคุณถึงไม่ปล่อยฉันไปจะดีกว่า?"

ใบหน้าอันงดงามของโมนิก้าเต็มไปด้วยความหวังเมื่อเธอกล่าวเช่นนั้น “อีกอย่าง ฉันก็ท้องอยู่ด้วย ลูกของฉันก็จะเกิดในอีกไม่ช้า ดังนั้น มันอาจจะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของคุณถ้าหากว่าฉันยังอยู่ที่นี่ต่อไป”

เจ้าศักดินาเคนนี่กำหมัดแน่นและพูดว่า "ผมไม่รังเกียจถึงแม้ว่าคุณจะตั้งครรภ์และผมก็ไม่สนว่าคนอื่นจะคิดยังไง!"

เจ้าศักดินาเคนนี่พยายามปลอบโยนเธอ “คุณไม่ต้องห่วงนะ ผมจะไม่บังคับให้คุณทำในสิ่งที่คุณไม่ต้องการ ผมจะดูแลลูกของคุณให้เหมือนกับเขาเป็นลูกของผม ไม่ว่าลูกจะเป็นเจ้าชายหรือเจ้าหญิง ผมจะเป็นพ่อของลูกและเลี้ยงดูเขาไปกับคุณเอง”

เขารักโมนิก้ามาก

เขาสามารถสละตำแหน่งของเขาได้ตราบเท่าที่โมนิก้าเต็มใจที่จะอยู่กับเขา