บทที่ 826

“แด๊กซ์!”

เชสเตอร์ตะโกนขึ้นในขณะที่เขาพุ่งเข้าหาไปหาแด็กซ์และผลักเขาลงกับพื้น

ฟึบ! ฟึบ!

เสียงของตะเกียบอันหนึ่งแทงทะลุกำแพงในขณะที่อีกอันหนึ่งถูกสับด้วยขวานของแด็กซ์

“นายจะบ้าเหรอแด็กซ์?!” เชสเตอร์ตะโกนด้วยเหงื่อที่ปกคลุมบนใบหน้า

แด็กซ์จำเป็นจะต้องเปลี่ยนอารมณ์ที่ใจร้อนของเขา เขาจะยอมตายเพื่อฆ่ามัตเตโอเช่นนั้นไม่ได้!

“แต่มันฆ่าภรรยาของแดร์ริล มันฆ่าลิลี่!” น้ำตาของแด็กซ์ไหลหลั่งในขณะที่เขาตะโกนอย่างบ้าคลั่งและชี้ไปที่มัตเตโอ

เชสเตอร์เองก็โกรธเช่นกัน แต่เขาก็ยังสามารถระงับความโกรธเอาไว้ได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการออกจากที่นี่ไปและตามหาพวกพ้องของเขา จากนั้น พวกเขาก็ยังสามารถที่จะกลับมาแก้แค้นได้

“ฉันฆ่าผู้หญิงน่าเกลียดคนนั้นแล้วจะทำไม?” มัตเตโอขมวดคิ้วในขณะที่เขากระโดดไปข้างหน้าเพื่อสะกัดจุดแด็กซ์และเชสเตอร์

ภายในชั่วพริบตา เหล่าสาวกสำนักภูเขาบุปผาและนิกายตำหนักอมตะต่างก็ถูกสะกดจุดเอาไว้เช่นกัน ไม่มีใครตอบสนองได้ทันเวลาเนื่องจากว่ามัตเตโอเร็วเกินไป

เซอซีและเอเวอลีนเองก็ถูกสะกัดจุดเอาไว้เช่นกัน มัตเตโอมองดูเรือนร่างของพวกเขา ใครจะรู้ว่ามีสาวงามมากมายในจักรวาลโลก โดยเฉพาะเซอซีที่ดูเหมือนดั่งเทพธิดาแห่งภูเขาน้ำแข็ง

“มานี่สิจัสติน!” มัตเตโอกวักมือของเขา

จัสตินวิ่งเข้าไปหาเจ้านายของเขา เขารู้สึกสะใจ เจ้านายของเขามีพลังมากยิ่งนักจนเขารู้สึกว่า เขาสามารถทำทุกอย่างที่เขาต้องการได้

“ชายผู้นี้ชอบรังแกนายใช่ไหม?” มัตเตโอถามในขณะที่เขาชี้ไปที่แด็กซ์

จัสตินพยักหน้า แด็กซ์ไม่ได้รังแกเขา และทุกคนในเมืองตงไห่ต่างก็เคารพแด็กซ์ แม้แต่ผู้ที่มาจากตระกูลที่ร่ำรวยก็ยังนับถือเขา

“ไปตบมันสองที!” มัตเตโอพูดอย่างเย็นชา

"อะไรนะครับ?" เหงื่อที่เย็นเยียบของจัสตินเริ่มไหลออกมาในขณะที่เขาก้าวถอยหลังเล็กน้อย “ท่านอาจารย์ ผม…”

จัสตินไม่กล้าทำเช่นนั้น ถึงแม้ว่าแด็กซ์จะถูกสะกดจุด แต่จัสตินก็ยังเกรงกลัวต่อผู้ชายคนนั้น