บทที่ 902

โมนิก้าขบริมฝีปาก ถึงแม้ว่าเธอจะยังคงคิดถึงแดร์ริล แต่เธอก็รู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดอยู่ในใจ

“เจ้าศักดินาเคนนี่” โมนิก้ากล่าวด้วยนำ้เสียงแผ่วเบามากขณะที่กัดริมฝีปาก

“ยอดรัก มีอะไรเหรอ?” เจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดฉีกยิ้มและเดินเข้ามาหาเธอ

“คืนนี้... เราไม่ลองมา...” โมนิก้ากัดริมฝีปากจนเลือดแทบออก

เธอรู้สึกลังเลใจ! เธอไม่รู้ว่าจะเปิดใจยอมรับเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดดีไหม หรือว่าเธอจะต้องทำอย่างไร เธอจึงยังคงไม่กล้าที่จะกล่าวออกมาเต็มประโยคไม่ว่าเธอจะพยายามมากแค่ไหน

ในขณะเดียวกัน ชายสองคนซึ่งอยู่ห่างออกไปไกลจากตัวโมนิก้าและเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรด ก็ค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้พวกเขาด้วยท่าทางที่ไม่สนโลก

พวกเขาสองคนนั้นคือ มัตเตโอ แฮนสันและลูกศิษย์ของเขา จัสติน ควินน์

ในปีที่ผ่านมา ระดับกำลังภายในของจัสตินก็บรรลุไปถึงระดับปราชญ์ยุทธขั้นสี่ภายใต้การแนะนำของมัตเตโอและความทุ่มเททั้งหมดของตัวเขา

จัสตินมาถึงจุดที่เป็นคอขวดสำหรับเขา มัตเตโอจึงพาเขาออกมาบ่มเพาะฝึกฝนนอกสถานที่ในเวลานี้ด้วยการไล่ฆ่าพวกอันธพาลและโจรหัวขโมยสองสามคนเพื่อความสนุกสนาน

พวกเขาเดินทางผ่านมาที่เมืองหลวงและมุ่งหน้ามาที่ทะเลสาปเสี้ยวพระจันทร์

“ท่านอาจารย์!”

ทันใดนั้น จัสตินยิ้มชอบใจและกล่าว “วันเกิดของท่านกำลังใกล้เข้ามาแล้วอีกแค่ไม่กี่วัน ท่านอยากจะได้อะไรเป็นของขวัญ? ผมจะไปหามาให้ ผมซื้อรถสปอร์ตให้สักคันเอาไหม?”

ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา จัสตินค่อยเล่าให้มัตเตโอฟังถึงเรื่องความเจริญก้าวหน้าของเทคโนโลยีในจักรวาลโลก ซึ่งรวมไปถึงรถยนต์ โทรศัพท์มือถือ อินเทอร์เน็ต และอื่น ๆ อีกมากมาาย

จัสตินไม่ได้พูดเล่น เขาสามารถที่จะซื้อรถสปอรต์ให้กับมัตเตโอได้ เพราะเขาเป็นถึงทายาทตระกูลที่ร่ำรวยมั่งคั่งในจักรวาลโลกและการซื้อรถสปอร์ตให้กับมัตเตโอก็ไม่ได้เรื่องยากเลยสำหรับเขาเลย

มัตเตโอยิ้มอ่อน ๆ “ไอ้เวรนี่! ของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับข้าก็คือความทุ่มเทอุทิศตนสุดใจของเจ้า ที่มีต่อสำนักประกายแสงนี้ ลืมเรื่องรถสปอร์ตอะไรพวกนั้นไปได้เลย”

เขารู้ดีว่ารถสปอร์ตที่จัสตินกล่าวถึงนั้นคือ ยานพาหนะชนิดหนึ่งที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง