บทที่ 904

”ปล่อยเธอไป!”

ใบหน้าของเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดซีดขาวในทันทีเพราะความเจ็บใจที่ปวดร้าวเมื่อเห็นว่ามัตเตโอจับตัวภรรยาและลูกไปได้

“ปล่อย?”

มัตเตโอฉีกยิ้มอย่างมีเลศนัย จากนั้นเขายกมือขึ้นมาตบเข้าไปที่ร่างกายของโมนิก้าอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

เพียะ!

แรงตบนั้นทำให้โมนิก้ากระอักเลือดออกมาเต็มปาก ตัวของเธอปลิวลอยไปไกลกว่าหลายสิบเมตรพร้อมกับแอมโบรสในอ้อมอกก่อนที่จะตกกระแทกกับพื้นอย่างรุนแรง บอกไม่ได้ว่าพวกเขานั้นยังมีลมหายใจอยู่หรือไม่

ถึงแม้ว่าโมนิก้าจะปกป้องแอมโบรส แต่พลังของการโจมตีนั้นรุนแรงมาก และอาจจะทะลุทะลวงผ่านเข้าไปได้! แอมโบรสมีอายุเพียงแค่ขวบเศษ เขาจะมีชีวิตรอดจากแรงปะทะได้อย่างไร?

“ยอดรัก!” เจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดคร่ำครวญ เขารู้สึกราวกับหัวใจจะล้มเหลวในตอนที่รีบวิ่งเข้าไปคว้าร่างของโมนิก้าและแอมโบรส เขาร้องโวยวาย แต่ปากของแม่และลูกชายก็มีเลือดพุ่งออกมาเต็มไปหมด ไม่ว่าเขาจะตะโกนเรียกเสียงดังแค่ไหน ทั้งคู่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะตอบสนอง

“ท่านอาจารย์” จัสตินชี้ไปยังสถานที่ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลและกล่าว “พวกองครักษ์เมืองหลวงมาที่นี่แล้ว”

มัตเตโอหันไปมองทิศทางที่มุ่งหน้าไปเมืองหลวง กองกำลังทหารม้าจำนวนเกือบพันนายสวมเสื้อเกราะสีดำกำลังเคลื่อนเข้ามา

พวกเขาคือกองทหารองครักษ์เมืองหลวง พวกเขาได้รับรายงานว่าเจ้าศักดินาเคนนี่ เบรดกำลังตกอยู่ในอันตราย พวกเขาจึงรีบเคลื่อนทัพมาช่วย

มัตเตโอเย้ยหยันและไม่ได้รู้สึกหวั่นเกรงกับพวกทหารองครักษ์เหล่านี้ จากนั้นเขาก็เดินนำจัสตินเดินจากไปอย่างหยิ่งยโส

ทหารองครักษ์เมืองหลวงกว่าพันคนถือง้าวด้ามยาวอยู่ในมือ แต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เมื่อเผชิญหน้ากับมัตเตโอ! พวกเขาถูกบีบด้วยรัศมีที่ทำให้หายใจไม่ออกของมัตเตโอ และมันก็แหวกเส้นทางให้มัตเตโอและจัสตินเดินออกไปได้อย่างง่ายดาย

“ยอดรัก! ยอดรัก!” เจ้าศักดินาเคนนี่หัวใจสลายขณะเขาตะโกนเรียกหานายทหารอารักขาที่อยู่ข้างหลังเขา “เร็วเข้า! รีบพาฉันกลับไปพระราชวังกวนเป๋ง! และรีบไปตามหมอมาที่พระราชวังด้วย!”

เจ้าศักดินาเคนนี่แบกร่างของโมนิก้าและแบมโบรสในขณะที่เขาออกคำสั่งและเขาก็ลุกเดินกะโผลกกะเผลกไปทางเมืองหลวงในอาการบ้าคลั่ง

‘พวกเธอต้องรอด ได้โปรดอย่าเป็นอะไรไป ฉันขอร้อง’

…

อีกด้านหนึ่งในโลกใหม่

เรือใบหลายพันลำกำลังแล่นอยู่ในทะเลทางทิศตะวันตก