บทที่ 906

”นี่ ยัยขี้เหร่”

แลนวินรู้สึกหงุดหงิด เธอกล่าวกับลิลี่อย่างเย็นชา “มานี่ แล้วเอาจดหมายนี้ส่งกลับไปที่สำนักสุญตา”

แลนวินรู้สึกรำคาญมาตลอดทั้งสัปดาห์ พวกเธอติดตามแดร์ริลแต่ก็ยังไม่มีโอกาสที่จะลอบสังหารเขาได้ เธอจึงตัดสินใจที่จะส่งจดหมายกลับไปที่สำนักเพื่อขอความช่วยเหลือในการสังหารแดร์ริล

แลนวินคิดว่าคนในสำนักจะช่วยเธอได้อย่างไม่มีปัญหากับการลอบสังหารแดร์ริล

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่พวกเธอเฝ้าติดตามเขาไปไม่กี่วัน ในที่สุดเธอก็ตระหนักรู้ถึงอำนาจบารมีของแดร์ริล เธอแทบจะหมดหวังและอีกอย่างแดร์ริลก็ไม่เคยที่จะอยู่ตัวคนเดียว

อย่างเช่นในตอนนี้ ที่แดร์ริลอยู่กับพรรคพวกทั้งสามสำนักและบรรดาสาวกอีกนับแสนคน เธอจะลงมือลอบสังหารเขาได้อย่างไร?

แถมเขายังมีแด๊กซ์ แซนเดอร์ส, เชสเตอร์ วิลสัน, เดบร้า, เกเบิล, จตุขุนพล และสิบปรมาจารย์สวรรค์อยู่เคียงข้างตัวเขาตลอดเวลา

การลอบสังหารจะต้องทำให้สำเร็จในครั้งแรก! ถ้าหากมันล้มเหลว เป้าหมายจะไหวตัวทันและจะระมัดระวังมากขึ้น จนอาจจะทำให้เสียโอกาสที่จะลอบสังหารพวกเขาอีกครั้ง

หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน แลนวินจึงตัดสินใจเขียนจดหมายถึงสำนักเพื่อขอกำลังเสริม

“อะไร?” ลิลี่ขบริมฝีปากของเธอขณะจ้องมองไปที่แลนวิน “ศิษย์พี่ ถ้าหากฉันไปส่งจดหมายแล้วใครจะคอยจับตามองการเคลื่อนไหวของแดร์ริล ดาร์บี้ล่ะ?”

มันคือหน้าที่ของลิลี่ที่จะต้องคอยเฝ้าติดตามสืบเสาะแดร์ริล

ลิลี่รู้สึกเคยชินกับหน้าที่นี้ ไม่ใช่แค่เพียงเธอจะได้เฝ้าดูสามีของเธอเท่านั้น แต่เธอยังสามารถรับรองความปลอดภัยของเขาได้อีกด้วย

แลนวินนั่งอยู่เฉย ๆ และกล่าวตอบอย่างหยาบคาย “ฉันบอกให้แกไป แกก็ต้องไป! แกจะมาถามยอกย้อนอะไรมากมาย? แกไม่เห็นรึไงว่าแดร์ริลพาลูกสนุมมากี่คน? เขาเป็นที่จับตามองอยู่แล้วไม่ว่าจะไปที่ไหน? จำเป็นไหมล่ะที่จะต้องคอยเฝ้าดูเขาขนาดนั้น?”

ลิลี่ก้มหน้าลงและกล่าวถาม “ในจดหมายมีเรื่องอะไร?”

“ไม่ใช่เรื่องของแกที่จะต้องรู้!” แลนวินจ้องมองลิลี่ด้วยสายตาที่ดูเกลียดชัง เธอไล่ตะเพิดอย่างเย็นชา “ไปได้แล้ว เร็วเข้า!”

“รับทราบ...” ลิลี่ตอบสนองด้วยการพยักหน้า เธอเหลือบมองแดร์ริลก่อนจะหันหน้าเดินออกจากห้องไปอย่างไม่เต็มใจ

ทันที่เธอเดินออกจากโรงเตี๊ยม เธอก็รีบมุ่งหน้ากลับไปที่สำนักสุญตา

เธอเคยชินกับการที่เฝ้าดูแดร์ริลจากระยะไกล เธอรู้สึกโหวงเหวงในตอนที่จะต้องจากเขาไป