บทที่ 912

”สาวกสำนักภูเขาบุปผา ฟังคำสั่งฉัน!”

ในเวลาเดียวกัน แด๊กซ์ก็แผดเสียงออกคำสั่งด้วย “วันนี้เรามาเพื่อทำลายสำนักประกายแสง! ฆ่าพวกมันให้หมดอย่าได้ปราณี!”

“ฆ่ามัน!”

เสียงโห่ร้องคำรามก็ดังสนั่นไปทั่วทุกมุม มันทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นั่นสั่นสะท้าน

มัตเตโอกำหมัดแน่น สำนักประกายแสงมีสาวกทั้งหมดเพียงไม่กี่แสนคน! แต่ทว่ากลับมีสาวกเพียง 30,000 คนที่แท่นบูชาหลัก ต่อให้พวกเขาจะชนะการต่อสู้ในวันนี้ สำนักประกายแสงเองก็คงจะได้รับผลกระทบอย่างหนักหน่วง

มัตเตโอถอนหายใจ ขณะที่ความโกรธของเขายังคงเดือดดาล!

ตั้งแต่ก่อตั้งสำนักประกายแสง ทั่วทั้งยุทธจักรก็ให้เคารพพวกเขา! เขาจะยอมยืนเฉยในตอนที่มีคนมาโจมตีแท่นบูชาหลักได้อย่างไร? ต่อให้มันจะส่งผลกระทบกับสำนักอย่างรุนแรง เขาก็จะขอต่อสู้จนถึงที่สุด!

“สาวกสำนักประกายแสง ฆ่าพวกมัน!” มัตเตโอตะโกนสั่งอย่างเลือดเย็น ขณะที่เขากล่าว สาวกสำนักประกายแสงกว่าหมื่นคนก็พุ่งตัวขึ้นมาจากด้านหลังของแท่นบูชา ทั้งสองฝ่ายวิ่งเข้าปะทะกันและเปิดฉากต่อสู้ในทันที!

เสียงโลหะกระทบกันในตอนที่ห่ำหั่นกันด้วยอาวุธ เสียงร้องโหยหวนจากความเจ็บปวดดังสนั่นลั่นไปทั่วทั้งภูเขาแห่งปัญญา!

บรรดาแขกผู้ร่วมงานทั้งหลายต่างตกตะลึง พวกเขารีบวิ่งกรูออกจากห้องโถงอาภาอลังการทันที และพวกเขาก็หันมาดูฉากการต่อสู้จากระยะปลอดภัย

ไม่มีแขกผู้ร่วมงานคนไหนประทับใจเลย เมื่อเห็นแดร์ริลและพี่น้องร่วมสาบานเป็นครั้งแรก

แต่ถึงอย่างไร เมื่อจตุขุนพลและขุนศึกเนตรโรหิตกรากฏตัวขึ้นพร้อมกับบรรดาสาวกอีกว่าสามแสนคน พวกเขาทั้งหมดต่างตกตะลึง

‘แดร์ริล คือใคร? ทำไมเขารวบรวมจอมยุทธระดับสูงมาได้มากมายขนาดนี้?’

ไม่ใช่เพียงแค่นั้น!

ในขณะนั้นเอง ก็มีคนตะโกนขึ้นมา “พี่แดร์ริล!”

ท่านกลางบรรดาแขกรับเชิญ แอนดี้ เคอติส เจ้าสำนักโอสถก็เดินบุกขึ้นมาข้างหน้าพร้อมกับหอกยาวสีขาวในกำมือ “แดร์ริล ฉันจะขอช่วยนายอีกแรง!”

แอนดี้กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ตัวเขา และตะโกนเสียงดัง “สาวกสำนักโอสถ ฟังคำสั่งฉัน ช่วยแดร์ริลทำลายสำนักประกายแสงให้ไม่เหลือซาก!”