บทที่ 930

เพียะ!

อีวอนยกมือขึ้นมาบังแก้มของเธอหลังจากที่โดนโดน็อกตบหน้า เธอรู้เจ็บแสบและโกรธเคือง เธอน้ำตาคลอเบ้า “แกกล้าดียังไงถึงมาแตะต้องฉัน! แดร์ริลไม่มีวันยกโทษให้แกแน่ ไอ้...”

เพียะ!

โดน็อกตบหน้าเธออีกครั้ง!

“อย่าพูดชื่อมันให้ฉันได้ยินอีก!” โดน็อกง้างมือขึ้นมาดวงตาเขาแดงฉาน จากนั้นเขาก็ออกคำสั่งให้กับบริวาร “จับตัวเธอไปขัง คืนนี้ฉันจะทรมานเธอเองทั้งคืน เมื่อไหร่ที่ฉันสาสมใจแล้ว ค่อยส่งร่างเธอกลับไปให้ไอ้แดร์ริล!”

“ขอรับ!”

บริวารก็รีบขารับคำสั่งเขาทันทีก่อนจะเดินเข้ามาจับตัวอีวอนไป

อีวอนตัวสั่นเครือ ใบหน้าของเธอซีดเซียวขณะจ้องไปที่โดน็อก “แกมันไม่ใช่มนุษย์ แกมันเป็นปีศาจ!”

เธอเพิ่งจะคิดว่าทุกอย่างกำลังจะดีขึ้นสำหรับเธอที่ได้พบกับใครสักคนที่มาจากจักรวาลโลกเหมือนกัน เธอไม่ได้คาดคิดว่าจะพลัดหลงมาเจอกับปีศาจร้ายจิตใจอำมหิต!

“ท่านองคมนตรี!”

รัฐมนตรีคนหนึ่งลุกขึ้นยืนและก้มโค้งคำนับโดน็อกก่อนจะกล่าว "ท่านองคมนตรี โปรดพิจารณาให้ดี ผู้หญิงคนนี้คือเจ้าหญิงแห่งโลกใหม่ ถ้าท่านทรมานนางและฆ่านาง ฉันเกรงว่ามันจะส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างสองทวีปของเรา”

ฝูงชนที่เฝ้ามองดูอยู่บางคนก็พยักหน้าเห็นด้วย

ดวงตาของโดน็อกลุกโชนเป็นฟืนไฟอย่างน่าขนหัวลุก เขาจ้องเขม็งไปที่รัฐมนตรีคนที่ลุกขึ้นกล่าว “แกอยากตายใช่ไหม? ฉันจำเป็นที่จะต้องให้แกมายุ่งกับเรื่องของฉันงั้นเหรอ?”

เปรี้ยง!

รัศมีอันทรงพลังปะทุออกมาจากตัวของโดน็อกและแผ่ขยายไปทั่วทั้งบริเวณ!

เปรี้ยง!