บทที่ 943

แลนวินขบริมฝีปาก “ไม่ ฉันไม่ใช่”

ในขณะนั้น แลนวินเหงื่อแตกไหลท่วม เธอกังวลว่าจะถูกสังหารเช่นเดียวกันถ้าหากยอมรับในเรื่องนั้น

เดบร้าฉีกยิ้มอ่อน ๆ ก่อนจะเพิกเฉยกับแลนวิน เธอกวาดสายตามองไปทั่วทั้งร้านอาหารและป่าวประกาศ “ทุกคนฟังฉันให้ดี ฉันมีชื่อว่าเดบร้า เกเบิล และฉันคือคนรักของแดร์ริล ผู้ชายสามคนที่ฉันเพิ่งฆ่าตายไปพวกเขาวางแผนที่จะลอบสังหารแดร์ริล ซึ่งฉันจำเป็นที่จะต้องกำจัดพวกเขา!

ฉันไม่รู้ว่ายังมีผู้สมรู้ร่วมคิดหลงเหลืออยู่ในร้านอาหารอีกไหม แต่ฉันขอเตือนว่าอย่าแม้แต่จะคิด ฉันจะอยู่เคียงข้างแดร์ริลเสมอ และฉันจะฆ่าทุกคนที่กล้าเข้ามาทำร้ายเขา!”

จากนั้นเดบร้าก็หันหลังและเดินออกจากร้านอาหาร

ลูกค้าคนอื่น ๆ ภายในร้านอาหารต่างหันมามองหน้ากัน ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดังในเวลานี้

…

ระหว่างนั้น ที่แท่นบูชาหลักของสำนักประกายแสงบนภูเขาแห่งปัญญา

แดร์ริลนั่งอยู่บนเตียงภายในห้องและโอบกอดอีวอนไว้ในอ้อมแขน

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นภาพที่น่าประทับใจมาก แต่บรรยากาศก็อึมครึม

“อีวอน เมื่อไหร่ที่แด๊กซ์และเชสเตอร์กลับมาแล้ว เราจะมุ่งหน้ากลับไปที่จักรวาลโลก” เขากล่าวขณะที่ลูบหน้าผากของอีวอนเบา ๆ

แดร์ริลรู้สึกสลดใจ เขาใช้กำลังภายในรักษาอาการบาดเจ็บของจีเวลเมื่อคืนก่อน แม้ว่าอาการของจีเวลจะคงที่พ้นขีดอันตรายแล้ว แต่เธอก็ยังคงสลบไสลอยู่

บรรดาลูกศิษย์สาวกสำนักประตูสุราลัยทุกคนก็ออกค้นหาภูเขาแห่งปัญญาทั้งคืน แต่พวกเขาก็หาคนผิดไม่ได้

ตราบใดที่พวกเขายังระบุตัวฆาตกรไม่ได้ แดร์ริลก็ไม่อยากจะอยู่ที่นี่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว เขาสงสัยว่าจะต้องเป็นฝีมือของมัตเตโอและพี่สาวที่ลอบทำร้ายจีเวล

เขาเป็นคนทำลายสำนักประกายแสงและพี่น้องคู่นั้นไม่มีวันรามือจากเขาแน่ อย่างไรก็ตาม พวกเขาอาจจะซ่อนตัวอยู่ในความมืด แดร์ริลจึงทำอะไรไม่ได้มากนัก

พวกเขาสองคนอาจจะลอบทำร้ายจีเวลเมื่อคืนก่อน และเป้าหมายต่อไปอาจจะเป็นเดบร้า หรือ อีวอนก็ได้

ก๊อก! ก๊อก!

ทันใดนั้นก็มีคนเข้ามาเคาะประตู เสียงเคาะนั้นเบาบางมาก