บทที่ 949

ใบหน้าของลิลี่ซีดขาวและสภาพแวดล้อมของเธอก็เย็นยะเยือก เธออาจจะไม่รอดออกไปในคืนนี้

‘ฉันจะตายในคุกใต้ดินคืนนี้จริง ๆ งั้นเหรอ?’

ลิลี่ขบริมฝีปากของเธอขณะที่โอบกอดเข่าทั้งสองข้าง เธอขดตัวและรู้สึกอบอุ่นมากขั้น แต่กระนั้นใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ‘ต่อให้ฉันรอดไปได้คืนนี้ แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร? พรุ่งนี้ฉันก็ต้องไปเจอกับโทษประหารเฉือนพันครั้งสับล้านครั้งอยู่ดี ฉันคงหนีความตายไม่พ้น’

ลิลี่รู้สึกท้อแท้เมื่อเธอคิดเช่นนั้น

ฉึบ!

ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านนอกประตูคุกใต้ดิน เสียงนั้นแผ่วเบามาก! ไม่กี่วินาทีต่อมา หลังจากที่มีเสียงกุกกัก ประตูคุกใต้ดินก็ถูกแง้มเปิดออก จากนั้นก็มีเรือนร่างผอมบางวิ่งเข้ามาข้างในอย่างรวดเร็ว

ใครอยู่เข้ามา?

‘ศิษย์พี่แลนวินจะเข้ามาเล่นงานฉันอีกแล้วใช่ไหม?’

ลิลี่ใจสั่น เธอคิดว่าเป็นแลนวิน แต่กระนั้นก็ดีเมื่อเธอมองเห็นได้ชัดเจนขึ้น ใบหน้าของเธอก็เปี่ยมไปด้วยความสุข “พี่ซีซี่?”

ภายใต้แสงสลัวยามค่ำคืน ลิลี่สามารถที่จะมองเห็นผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเธอว่ามีรูปพรรณที่สวยสดงดงาม และเรือนร่างของเธอก็ยังเย้ายวน ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้เห็นจะต้องบอกว่าเธอคนนี้ทั้งมีเสน่ห์และอ่อนละมุน

ผู้หญิงคนนี้มีนามว่าซีซี่ เธอเป็นศิษย์พี่คนที่ห้าของลิลี่ นอกเหนือไปจากเจ้าสำนักแล้ว ซีซี่ก็เป็นเพียงคนเดียวในสำนักที่ปฏิบัติกับลิลี่อย่างอ่อนโยนและใจดีท่ามกลางสาวกในสำนักคนอื่น ๆ ทุกคนต่างดูถูกและถากถางลิลี่ และพากันขยะแขยงใบหน้าที่อัปลักษณ์ของลิลี่ แต่ซีซี่ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับลิลี่

ลิลี่ทั้งประหลาดใจและสุขใจที่ได้พบกับซีซี่ เธอไม่เคยคาดคิดคาดฝันมาก่อนว่าซีซี่จะแอบเข้ามาเยี่ยมเธออย่างลับ ๆ ในคุกใต้ดินตอนกลางคืน

“พี่ห้า พี่ลงมาที่นี่ทำไม?” ลิลี่กล่าวถาม

“ไม่ต้องถามให้มากความตอนนี้” ซีซี่แอบมองไปข้างนอกอย่างระมัดระวัง จากนั้นเธอก็รีบเดินเข้ามาหาลิลี่อย่างรวดเร็วและถอดโซ่ตรวนบนตัวของลิลี่ออก สีหน้าของซีซี่เปี่ยมไปด้วยความกังวลเธอกล่าวเบา ๆ “ลิลี่น้อย เธอเป็นยังไงบ้าง?”

ถึงแม้ว่าใบหน้าลิลี่จะดูน่าเกลียดน่ากลัว แต่ซีซี่ก็รู้ดีว่าลิลี่เป็นคนที่มีจิตใจดี ฉะนั้นแล้ว ในบรรดาสาวกสำนักสุญตาทั้งหมด ซีซี่ปฏิบัติต่อลิลี่ในฐานะเพื่อนและน้องสาวที่แสนดี