บทที่ 952

แววตาของซาร่าเปี่ยมไปด้วยความหวัง

เมื่อเดบร้าเห็นว่าซาร่าออดอ้อนเพียงใด เดบร้าก็หัวเราะชอบใจสาวน้อยคนนี้ เธอหันไปหาแดร์ริลและกล่าว “ทำไมเราไม่พาซาร่าไปดูงานพรุ่งนี้ล่ะ?”

ซาร่ากล่าวถูกแล้วนับตั้งแต่ที่เธอเดินทางมาถึงจักรวาลโลก เดบร้าก็อยากจะออกไปท่องเที่ยวและเรียนรู้วัฒนธรรมของผู้คนที่นี่ให้ดีขึ้นบ้าง เดบร้านั้นสนใจในเรื่องภาพวาดและการประดิษฐ์ตัวอักษรเป็นพิเศษ เธอเป็นเจ้าสำนักพราน เธอมีความชำนาญอย่างมากในเรื่องหมากรุก ดนตรี วรรณกรรม ศิลปะ และแขนงอื่น ๆ อีกมากมาย

เมื่อเธอได้ยินว่านิทรรศการนี้จะจัดแสดงภาพวาดและการประดิษฐ์ตัวอักษรมากมาย เธอก็อยากจะไปลองดู

ในเมื่อ ซาร่าและเดบร้า ตื่นเต้นที่จะไปดูงาน แดร์ริลจึงหัวเราะและพยักหน้าตอบรับ “โอเค ก็ได้! งั้นพรุ่งนี้เราไปดูกัน”

“เย้ ฉันรู้ว่าพี่ดูแลฉันดีที่สุด!” ซาร่าระริกระรี้กับคำตอบของแดร์ริล เธอสวมกอดแดร์ริลทันทีและรีบวิ่งออกไปจากห้องสมุดอย่างมีความสุขตื่นเต้น

…

ที่คฤหาสน์ตระกูลลินดันในเมืองตงไห่

ซาแมนธาอยู่ภายในห้องนั่งเล่น เธอสวมกางเกงยีนส์รัดรูปสีกรมท่า ทรวดทรงที่เย้ายวนใจของเธอสวยเช้งกระเด๊ะขึ้นทุกวัน ในขณะนั้น เธอถืออัลบั้มรูปอยู่ในมือและพลิกเปิดดู

อัลบั้มรูปเต็มไปด้วยรูปถ่ายของลิลี่ เธอจ้องมองดูแต่ละภาพเป็นเวลานานมาก เธอโศกเศร้าและหดหู่อย่างยิ่งยวด

เป็นเวลากว่าหนึ่งปีแล้ว หลังจากลิลี่หนีออกจากพิธีวิวาห์กลางคัน ลิลี่ก็ไม่ได้ติดต่อซาแมนธากลับมาอีกเลยนับตั้งแต่นั้น

ตลอดหนึ่งปีที่ผ่าน ซาแมนธาพยายามทุกวิถีทางเพื่อสืบหาว่าลิลี่อยู่ที่ไหน แต่มันก็ไม่เกิดผลอะไร

ในขณะเดียวกัน เธอก็ต้องอดทนกับข่าวลือต่าง ๆ นา ๆ

มีบางคนถึงกับบอกว่าลิลี่ตายไปนานแล้ว

บางคนยังบอกอีกด้วยว่าลิลี่ติดตามจัสติน ควินน์ไปโลกใหม่ แต่ก็ไม่รู้ได้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน

ไม่ว่าข่าวลือจะเป็นเรื่องอะไร มันก็เสียดแทงหัวใจของซาแมนธาทั้งนั้น