บทที่ 954

“ใช่แล้ว...”

“คุณย่าลินดันมีทางแก้เสมอ!”

ปัญหาห่วงโซ่อุปทานทางการเงินเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ทั้งตระกูลปวดหัว ไม่มีใครหาทางออกที่สมบูรณ์แบบได้

ในเมื่อลิลี่กลับมาแล้ว สิ่งต่าง ๆ ก็คงจะไม่ยุ่งยากเกินไปที่จะแก้ไขได้

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ลิลี่ได้ผ่านพิธีวิวาห์มาถึงสองครั้งแล้ว อีกสักสองสามครั้งก็คงจะไม่หนักหนาอะไร

‘อะไร?’ ลิลี่ตัวสั่นเมื่อเธอมองไปที่คุณย่าลินดันด้วยความตกตะลึง เธอสับสนงุนงง

เธอเพิ่งจะกลับมา แต่พวกเขาก็อยากจะจับเธอคลุมถุงชนอีกแล้วอย่างนั้นเหรอ?

หรือว่าความสุขของลิลี่จะไม่มีความหมายอะไรกับตระกูลของเธอ?

ซาแมนธาทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอตวาดเสียง “ลิลี่เพิ่งจะกลับมา แล้วพวกคุณทุกคน...”

ก่อนที่เธอจะได้ทันกล่าวจบประโยค คุณย่าลินดันก็กล่าวแทรกขัดจังหวะเธอ “นี่แก! หยุดพูดได้แล้ว”

จากนั้นคุณย่าลินดันก็หันมายิ้มให้ลิลี่และโบมือ “ลิลี่คือหลานสาวของฉัน แน่นอนที่ฉันจะต้องเป็นห่วงเธอ ฉันไม่ได้เจอเธอมานานเป็นปี มานี่ ขอฉันดูเธอใกล้ ๆ หน่อยซิ”

ลิลี่รู้สึกลังเลอยู่สักพักก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปหาคุณย่าลินดัน

ทันทีที่เธอเดินเข้าไปหาคุณย่าลินดัน วิลเลียมก็ลุกขึ้นยืนและต่อว่าลิลี่ “ลิลี่ เธอไม่รู้จักกาลเทศะตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ทำไมเธอต้องสวมหน้ากากเข้าหาคุณย่าด้วย?”

“จริงด้วย เธอเพิ่งจะหายไปแค่ปีเดียว แต่สมบัติผู้ดีหายไปหมด”

“รีบถอดหน้ากากออกเร็วเข้า ไอ้เด็กไม่มีสัมมาคาราวะ”

ถึงแม้ว่าพวกเขาจำเป็นจะต้องพึ่งพาลิลี่ เพื่อกอบกู้ธุรกิจของตระกูล แต่พวกเขาก็ยังคงตำหนิติเตียนลิลี่ เมื่อเห็นเธอสวมใส่หน้ากาก