บทที่ 960

งานเขียนผิงอันเถี่ยที่แดร์ริลเพิ่งจะวาดออกมานั้น ดูเหมือนกับชิ้นที่แขวนอยู่บนผนังไม่มีผิดเพี้ยน ไม่ว่าจะเป็นแง่ของความเป็นศิลปินหรือทักษะ! ชิ้นงานที่เขาเพิ่งทำดูมีฝีมือเหนือชั้นกว่าชิ้นที่แขนวอยู่บนผนังด้วยซ้ำ!

หรือว่าแดร์ริลจะเป็นคนเขียนชิ้นงานบนผนังจริง ๆ ?

คนที่ดูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่ออย่างเขามีพรสวรรค์เป็นเลิศในการประดิษฐ์ตัวอักษรเช่นนี้ได้อย่างไร?

“นาย…” หลังจากอ้ำอึ้งไปนาน ในที่สุดแม็กซ์ก็เรียกสติกลับคืนมาได้ ในขณะนั้นแม็กซ์เหงื่อแตกไหลท่วม เขาจ้องแดร์ริลและกล่าว “ไอ้เกลอ นายมาจากตระกูลอะไร? ทำไมวันนี้นายถึงมาร่วมงานนิทรรศการของฉัน?”

‘ชายคนนี้ดูไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไป! แต่ถึงอย่างไรเขาทำให้ฉันต้องอับอายต่อหน้าทุกคนที่นี่ มันมากเกินไปแล้ว! ตอนนี้ทั้งเมืองมิดก็รู้แล้วว่ามีของปลอมมาจัดแสดงอยู่ในนิทรรศการของฉัน!’ แม็กซ์คิด

แม็กซ์โมโหมาก แต่เขาก็แอบกลัวว่าแดร์ริลจะเป็นคนมาจากตระกูลใหญ่ทรงอิทธิพลซึ่งเขาก็ไม่อาจจะล่วงเกินได้ มันเป็นเหตุผลที่เขาซักถามเกี่ยวกับตระกูลของแดร์ริล แม็กซ์ได้เชิญตระกูลมหาเศรญฐีมาร่วมงานทิทรรศการของเขามากมาย แขกของเขาหลายคนเป็นผู้มีอิทธิพล

แดร์ริลยิ้มขณะที่เขาจับมือเดบร้า “ผมเหรอ? ภรรยากับผมพาน้องสาวมาที่นี่ เธอยืนกรานว่าอยากจะมางานนิทรรศการ ถ้าเธอไม่ได้ขอให้ผมมาด้วย ผมก็คงไม่มาที่นี่”

เดบร้าหน้าแดงเมื่อได้ยินแดร์ริลเรียกเธอว่าภรรยา เธอคล้องแขนแดร์ริลอย่างเหนียมอายและซบหน้าตัวเองไปบนไหล่ของแดร์ริล

เมื่อแดร์ริลกล่าวจบ เขาก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ แต่ก็ยังไม่เห็นซาร่า ในตอนที่ซาร่าเข้ามาในงานนิทรรศการ เธอก็ไม่ได้เดินตามแดร์ริล เขาเลยไม่รู้ว่าตอนนี้ซาร่าอยู่ที่ไหน

“นายมาที่นี่กับน้องสาวงั้นเหรอ?” แม็กซ์กำหมัดแน่น แววตาแดงเถือกขณะที่เขาตวาด “ออกไปเดี๋ยวนี้! ที่นี่ไม่ยินดีต้อนรับ!”

ตอนแรกแม็กซ์คิดว่าแดร์ริลจะตอบเขาว่ามาจากตระกูลที่โด่งดัง แต่เขากลับบอกว่าเขามาที่นี่ก็เพราะน้องสาว! เขาเลยกล่าวขึงขังถากถางแดร์ริลต่อ “ออกไปให้พ้น! แค่นายมาเขียนตัวอักษรไม่กี่ตัว นายก็คิดว่าตัวเองเป็นผู้เชี่ยวชาญแล้วงั้นเหรอ? ฉันคิดว่านายมาที่นี่ก็เพื่อเล่นละครตบตาเท่านั้น! พาภรรยาและน้องสาวของนายออกไปเดี๋ยวนี้!”

“แก…” เดบร้าบันดาลโทสะ เขาจะมาทำตัวเดือดดาลเพราะเขารู้สึกขายขี้หน้าได้อย่างไร? เหตุการณ์นี้เป็นครั้งแรกของเดบร้าที่มีคนมาไล่เธอ เดบร้านั้นเป็นถึงเจ้าสำนักพราน เธอถอนหายใจและกระซิบข้างหูแดร์ริล “ไปกันเถอะ...”

แดร์ริลถอนหายใจ เขาก็รู้สึกไม่สบอารมณ์เช่นเดียวกัน

“ที่นี่มันมีครึกครื้นมาก!” ในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงเด็กสาวดังขึ้นมาขณะที่ซาร่าโผล่เข้ามาอย่างร่าเริง เธอกำลังเดินชมชิ้นงานจัดแสดงในนิทรรศการชิ้นอื่น ๆ อยู่ เพื่อชื่นชมวัตถุโบราณที่น่าสนใจและเธอก็รู้สึกเพลิดเพลิน เมื่อเธอผู้คนกำลังรุมล้อมรอบตัวแดร์ริล เธอก็เดินเข้าไปเพื่อดู

ซาร่ายังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

“มิสคาร์เตอร์!” ทันทีที่ซาร่าโผล่เข้ามา แววตาแม็กซ์ก็เป็นประกาย เขาต้อนรับเธอด้วยรอยยิ้ม “มิสคาร์เตอร์ ผมแม็กซ์ แฮร์ริงตัน เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่เธอมาร่วมงานนิทรรศการของผม”

แม็กซ์เปลี่ยนจากคนที่หยิ่งยโสเป็นคนสุภาพและนอบน้อม

เขาไม่มีทางเลือก เพราะตระกูลคาร์เตอร์เป็นตระกูลผู้บ่มเพาะที่ทรงอิทธิพลมาก โดยเฉพาะหัวหน้าตระกูล โซรัน คาร์เตอร์ เขาเป็นคนที่ทรงพลังและน่านับถือในยุทธจักร

ในทางกลับกัน แม็กซ์เป็นเพียงนักสะสมที่มีชื่อเสียงเท่านั้น เขาไม่กล้าทำตัวสะเพร่าต่อหน้าตระกูลที่ทรงอิทธิพลอย่างตระกูลคาร์เตอร์

นี่คือลูกสาวคนที่สองของครอบครัวคาร์เตอร์