บทที่ 967

เฮือก!

บรรดาผู้เข้าร่วมประชุมก็ส่งเสียงอึกทึกปั่นป่วนเมื่อได้ยินเช่นนั้น มีแค่แดร์ริลเท่านั้นในทวีปจักรวาลโลกที่กล้าแหย่เจ้าสักนักง้อไบ๊!

ใบหน้าอันคมสันของออโรร่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง เธอแค่นเสียงก่อนจะไม่สนใจเขา แต่หัวใจของเธอก็เดือดดาลไปด้วยความเคียดแค้น

‘แค่ตอนนี้เขากลายเป็นวีรบุรุษ เขาก็กล้าที่จะมาหยาบคายกับฉัน!’

“แดร์ริล ดาร์บี้!” ทันใดนั้น จีน แซนเดอร์ก็ลุกขึ้นยืนท่ามกลางบรรดาสาวกสำนักง้อไบ๊ เธอจ้องเขม็งไปที่แดร์ริลและตะคอก “แดร์ริล แกกล้าดียังไงถึงมาพูดกับเจ้าสำนักของเราแบบนี้?”

เจ้าสำนักของพวกเธอนั้นบริสุทธิ์ผุดผ่อง เป็นผู้หญิงถือพรหมจารีและเป็นที่เคารพนับถือของทุกคน วาจาที่ไร้สัมมาคาราวะของแดร์ริลเป็นกิริยาที่ตั้งใจส่อเสียดและเหยียบย่ำความภาคภูมิใจและศักดิ์ศรีของสำนักง้อไบ๊

“หึหึ” แดร์ริลหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองจีนและกล่าว “ฉันกำลังพูดกับเจ้าสำนัก แกมีสิทธิ์อะไรมาพูดแทรก? ไม่รู้จักที่ของตัวเองรึไง?” แดร์ริลเกลียดชังทั้งสำนัก ฉะนั้นวาจาของแดร์ริลจึงหยาบกระด้างกับพวกเขา

“แก…” จีนกระทืบเท้าและหาคำมาโต้แย้งไม่ได้

แดร์ริลเป็นฝ่ายถูก เขาเป็นถึงประมุขสำนักประตูสุราลัยซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับเจ้าสำนักออโรร่า เฮนเซ่น ลูกศิษย์สาวกไม่มีสิทธิ์มาขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขา

“จีน แซนเดอร์ใช่ไหม?” แดร์ริลจ้องเธออย่างเย็นชา ก่อนจะลุกขึ้นก้าวไปข้างหน้าและกล่าวน้ำเสียงขึงขัง “เมื่อปีที่แล้วที่โลกใหม่ เจ้าสำนักของแกผลักฉันตกลงไปในภูเขาไฟและแกก็เป็นคนแทงฉันด้วยในตอนนั้น อย่าคิดว่าฉันจะลืมเรื่องนั้นไปแล้ว? ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกับแกเลย!”

โห่!

รัศมีพลังอันน่าสยดสยองข่มขวัญก็ถูกปล่อยออกมาจากตัวของแดร์ริลในขณะที่เขากล่าว

“เอาล่ะ เอาล่ะ ใจเย็นลงก่อน” เจ้าสำนักไทชิ นาโอมิ แกรนด์ก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อบรรเทาสถานการณ์ในตอนนี้ เธอเห็นว่าบรรยากาศในห้องโถงเริ่มตึงเครียด “พวกเราเป็นสหายร่วมยุทธภพเดียวกัน ฉะนั้นเรามาสงบปากสงบคำกันก่อนเถอะ”

นาโอมิฉีกยิ้ม และกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงก้องกังวาล “ทุกท่าน ในเมื่อทุกคนมาถึงแล้ว เรามาเริ่มเปิดการประชุมกันเถอะ ”