ตอนที่ 171
บทที่ 171
September 18, 2026
เธอยกมือขึ้นมาใช้ปลายนิ้วปัดออก ผสานไปกับเสียงคลื่น เธอได้ยินเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่ม “คืนนี้ของจะส่งไปที่ห้องของคุณ ถึงเวลานั้นคุณก็จะรู้เอง”
เมื่อได้ยินดังนั้น เสิ่นชิงซูก็ไม่ถามให้มากความอีก ทว่าหมุนตัวแล้วเดินไปยังตำแหน่งที่รถจอดตรงหน้าเลย
ฟู่ซือเหยียนหันหน้าไปมองเธอ
เบื้องหลังของหญิงสาวเพรียวบาง ลมทะเลพัดผมยาวของเธอยุ่งเหยิง ชายกระโปรงพลิ้วไหวตามลม
เขาชักสายตากลับเงียบ ๆ
......
กลับถึงโรงแรม ฟู่ซือเหยียนได้รับสายโทรศัพท์สายหนึ่งก็บึ่งรถออกไปทันที
ฉินเยี่ยนเฉิงไม่ได้ตามเขาไป ทว่ามาที่หน้าห้องของเฉียวซิงเจียและเสิ่นชิงซู ยกมือขึ้นเคาะประตู
เฉียวซิงเจียเป็นคนมาเปิดประตู “หมอฉิน มีธุระอะไร?”
“ร่างกายของคุณเสิ่นเป็นยังไงบ้าง? ให้ผมช่วยดูไหมครับ?”
เฉียวซิงเจียเลิกคิ้ว “หมอศัลย์อย่างคุณไม่เข้าใจอายุรกรรมหรอกมั้ง?”
ฉินเยี่ยนเฉิงกลับตอบกลับว่า “ปู่ผมเป็นแพทย์แผนจีน ผมเรียนกับเขามาตั้งแต่เด็กนิดหน่อย ผมจับชีพจรให้คุณเสิ่นได้ครับ”
แพทย์แผนจีนจับชีพจร!
นั่นจะได้ยังไง!
เฉียวซิงเจียปฏิเสธทั้งน้ำเสียงเย็นชาไปเลย “ฉันรู้อาการของอาซูดีที่สุด ไม่ต้องลำบากคุณหรอกค่ะ”
พูดจบ เฉียวซิงเจียก็ปิดประตูห้อง
นอกประตู ฉินเยี่ยนเฉิงจ้องประตูห้องที่ปิดสนิท หว่างคิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
การตอบสนองของเฉียวซิงเจียมัน...สุดโต่งเกินไปหรือเปล่า?
เขายกมือขึ้นลูบคาง ทำท่าทางคล้ายกับกำลังครุ่นคิด
......
ทว่าตอนบ่ายสาม เสิ่นชิงซูง่วงมาก หลังเอนตัวนอนลงไม่นานก็หลับไปอีกครั้ง
ในความฝันเธอฝันเห็นลำตัวท่อนล่างของตัวเองมีเลือดไหลเป็นสายน้ำ จึงสะดุ้งตื่นจากความฝันอีกครั้ง!
ในห้องไฟมืดสลัว มีเพียงไฟดวงเล็กตรงหัวเตียงที่สว่างอยู่
เมื่อสัมผัสได้ว่าเธอตื่นแล้ว เฉียวซิงเจียที่พาดตัวเล่นเกมอยู่บนเตียงอีกหลังก็วางโทรศัพท์ลง “ตื่นแล้วเหรอ?”
“อืม” เสิ่นชิงซูยกมือขึ้นลูบหน้าผาก เต็มไปด้วยเหงื่อ
เฉียวซิงเจียเปิดไฟดวงใหญ่ในห้อง
ทั้งห้องสว่างจ้า
เสิ่นชิงซูลุกขึ้นนั่ง โทรศัพท์ที่อยู่ตรงโต๊ะหัวเตียงสั่น
มีคนส่งข้อความหาเธอ
เธอกดเปิด ไม่คิดเลยว่าจะเป็นภาพถ่ายชุดแต่งงานสองสามรูป
ของฟู่ซือเหยียนกับโจวอวี๋ชู
“ดูอะไรน่ะ?”