บทที่ 179

คฤหาสน์เหยาเยว่

เพื่อเตรียมงานแต่งงาน โจวอวี๋ชูทำเรื่องออกจากโรงพยาบาล ภายใต้การอนุญาตเป็นกรณีพิเศษของโจวชิงเจ๋อ

หลายวันมานี้ หลินหลานอี๋เองก็พักอยู่ที่คฤหาสน์เหยาเยว่ ช่วยเลี้ยงฟู่ซืออวี่และเตรียมเรื่องงานแต่งงานเล็กน้อย

อาการทรุดลงคราวก่อน โจวชิงเจ๋อไปขอซื้อยาประสิทธิภาพพิเศษเม็ดละหลายล้านที่ต่างประเทศ ถึงช่วยชีวิตโจวอวี๋ชูกลับมาจากประตูยมโลกได้

หลังกินยาประสิทธิภาพพิเศษ เห็นได้ชัดด้วยตาเปล่าว่าสุขภาพจิตของโจวอวี๋ชูดีขึ้น ผิวพรรณก็แดงเปล่งปลั่งขึ้นไม่น้อย

หลายวันมานี้ฟู่ซือเหยียนออกไปทำงานนอกสถานที่เพราะหน้าที่ เธอยังก็ยืนกรานกำหนดว่าจะวิดีโอคอลหาฟู่ซือเหยียนทุกวัน

ตอนนี้เธอคือคนที่ทั้งความจำเสื่อม ทั้งป่วยเป็นมะเร็งสมอง เวลาส่วนใหญ่ของฟู่ซือเหยียนคือคอยตามเธอ

แต่เมื่อถึงเวลาทำงาน ไม่แน่ว่าฟู่ซือเหยียนจะรับสายวิดีโอคอลของเธอได้ทุกครั้ง

ทว่าโจวอวี๋ชูเพลิดเพลินกับความรู้สึกจับผิดพรรค์นี้มาก

วันนี้คนของบริษัทจัดงานแต่งงานส่งตัวอย่างของลูกอมมงคลบางส่วนมา โจวอวี๋ชูอยากให้ฟู่ซือเหยียนเลือกด้วยกัน

เธอวิดีโอคอลไปหาฟู่ซือเหยียน ทว่าครั้งนี้ ฟู่ซือเหยียนไม่ได้รับสาย

โทรติดต่อกันอยู่สามครั้ง ฟู่ซือเหยียนก็ไม่รับเลย

ขณะที่เธอคิดจะโทรอีก หลินหลานอี๋ก็ยื่นมือมากดมือเธอเอาไว้

โจวอวี๋ชูชะงัก แล้วเงยหน้าไปมองเธอ “แม่ แม่ทำอะไรเนี่ย?”

“เสี่ยวชู ผู้ชายน่ะจะบีบจนน่าอึดอัดขนาดนี้ไม่ได้”

หลินหลานอี๋ขมวดคิ้วมองเธอ น้ำเสียงเคร่งขรึมอย่างมาก “ซือเหยียนเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างแข็งแกร่ง ลูกจะอาศัยว่าเขารักลูก แล้วทำอะไรตามอำเภอใจไม่ได้”

โจวอวี๋ชูขมวดคิ้ว “หนูก็แค่อยากให้เขาเข้าร่วมทุกขั้นตอนของงานแต่งงาน”

“แต่เขามีงานของตัวเอง” หลินหลานอี๋พูดต่อ “ผู้ชายอยู่ข้างนอกต้องการหน้าตา ลูกมักจะคอยตามจับผิดแบบนี้ คนข้างนอกจะมองเขายังไง?”

โจวอวี๋ชูเม้มปากพลางขมวดคิ้วเข้าหากันมุ่น

หลินหลานอี๋ตบมือเธอ “อดกลั้นความโกรธเอาไว้ อีกไม่ถึงหนึ่งเดือนก็ถึงงานแต่งงานแล้ว เวลานี้ต้องอดกลั้นเอาไว้ แม่อาบน้ำร้อนมาก่อน จุดสำคัญที่สุดของการบีบผู้ชายก็คือต้องคล้อยตาม ถอยเพื่อรุก!”