ตอนที่ 2
บทที่ 2
September 18, 2026
หลังจากขึ้นรถ เสิ่นชิงซูนำที่ตรวจครรภ์ใส่ไว้ในกระเป๋า
ผู้ช่วยชื่อลู่เสี่ยวหานโทรศัพท์เข้ามา
“พี่ชิงซู เมื่อกี้ลูกค้าโทรมาขอให้เราส่งมอบวัตถุโบราณที่ชื่อว่า ‘รั่วหลาน’ ชิ้นนั้นให้พวกเขาพรุ่งนี้เลยค่ะ”
เสิ่นชิงซูขวมดคิ้ว “ตกลงกันไว้ว่าหนึ่งอาทิตย์ส่งงานไม่ใช่เหรอ?”
“เหมือนว่าฝั่งนั้นจะเจอปัญหานิดหน่อยค่ะ ผู้รับผิดชอบบอกว่าขอแค่ส่งมอบตามเวลาที่บอกได้ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา”
เสิ่นชิงซูใคร่ครวญชั่วครู่ ก่อนกล่าว “เธอบอกผู้รับผิดชอบฝ่ายนั้นว่าจะส่งมอบให้ในวันมะรืน และบวกเงินเพิ่มห้าสิบเปอร์เซ็นต์”
“แต่ผู้รับผิดชอบฝ่ายนั้นท่าทีแข็งกร้าวมาก…”
“ฉันเร่งมือให้ได้เร็วสุดภายในวันมะรืน” เสิ่นชิงซูยืนกรานแน่วแน่ “ถ้าลูกค้ารับไม่ได้ งั้นฉันก็จะคืนเงินให้”
“ได้ค่ะ ฉันจะไปแจ้งพวกเขาเดี๋ยวนี้”
พอวางสายแล้ว เสิ่นชิงซูตั้งท่าจะวางมือถือลง ก็เผลอไปกดโดนข้อความแจ้งเตือนแนะนำการค้นหายอดฮิตเข้า
ฟู่ซือเหยียนติดอันดับการค้นหายอดฮิตแล้ว
ถ้าจะพูดให้ถูกคือฟู่ซือเหยียนกับราชินีภาพยนตร์ที่กำลังโด่งดังอย่างโจวอวี๋ชูติดอันดับการค้นหายอดฮิตด้วยกันต่างหาก
#ราชินีภาพยนตร์โจวอวี๋ชูกับแฟนเศรษฐีหนุ่มร่วมทริปเที่ยวปารีสหนึ่งอาทิตย์อย่างใกล้ชิด เพิ่งกลับประเทศมาด้วยกันกลางดึกเมื่อคืนนี้!#
ในรูปไม่ได้ถ่ายติดภาพหน้าตรงของฟู่ซือเหยียน แต่แม้จะเป็นเพียงมุมหันข้าง เสิ่นชิงซูก็ยังมองออกในแวบแรกว่าเป็นเขา
เธอจดจ้องรูปถ่ายนั้นโดยไม่กะพริบตา
ผ่านไปสักพัก ขนตาของเธอกระพือเบา ๆ ก่อนจะปัดปลายนิ้วเพื่อออกจากแฮชแท็กการค้นหายอดฮิต
กดเปิดไทม์ไลน์ของโจวอวี๋ชู
เป็นดังที่คาดไว้ โจวอวี๋ชูได้โพสต์ภาพพระอาทิตย์ขึ้นภาพหนึ่งตอนตีห้า
คำบรรยาย : {ออกตามหาไปจนทั่ว สุดท้ายก็วนกลับมาที่เดิม แต่โชคดีที่คุณยังอยู่}
เสิ่นชิงซูมองรูปพระอาทิตย์ขึ้น และราวกับสามารถมองเห็นภาพของฟู่ซือเหยียนกับโจวอวี๋ชูที่กำลังกอดกันดูพระอาทิตย์ขึ้นผ่านภาพถ่ายนี้ได้อย่างไรอย่างนั้น
ที่แท้เมื่อคืนเขารีบร้อนออกจากบ้านขนาดนั้นก็เพื่อไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกับคนรักนี่เอง
เธอเหยียดริมฝีปากออกเล็กน้อย
ยิ้มเยาะตัวเองที่ทำตัวน่าสมเพช
รู้อยู่เต็มอกว่าในใจเขาไม่มีเธอ ทว่ายังคงอดไม่ได้ที่จะสนใจเขา เหมือนโจรน้อยที่ต่ำช้าคนหนึ่งที่ซุกซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดมิดสอดส่องทุกการเคลื่อนไหวของเขากับคนรัก
ไม่สามารถควบคุมหัวใจตัวเองได้ แมงเม่าบินเข้ากองไฟ แม้กระทั่งตัวเธอก็ยังดูถูกตัวเอง
โชคดีที่โจวอวี๋ชูกลับประเทศมาแล้ว
เธอคิดว่าอีกไม่นานฟู่ซือเหยียนก็ต้องขอหย่าแน่
ความจริงแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
พอหย่ากันแล้วเธอก็จะออกมาจากโลกของฟู่ซือเหยียนได้อย่างสิ้นเชิง
นับแต่นี้ทางใครทางมัน ไม่ข้องเกี่ยวกันอีก