บทที่ 233

คุณนายกู้ยิ้มอย่างอ่อนหวาน “รู้แล้วค่ะ ไปเถอะ”

กู้เจิงยิ้มแล้วหันหลังเดินตรงออกไปด้านนอก

คุณนายกู้หันหลังไปมองแผ่นหลังของสามี หัวเราะพลางพึมพำ “ทำไมวันนี้ฉีดน้ำหอมซะด้วยล่ะ…”

เป็นสามีภรรยากันมาหลายสิบปี คุณนายกู้รู้ว่าสามีให้ความสำคัญเรื่องการดูแลรูปลักษณ์ เพราะฉะนั้นเธอก็ไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ

……

คฤหาสน์เหยาเยว่

ทางโจวอวี๋ชูเพิ่งได้รับข่าวว่าโจวชิงเจ๋อถูกคุมตัวไป

เฉียวซิงเจียคนเดียวสะเทือนทั้งตระกูลฉินและตระกูลฟู่ นี่เป็นสิ่งที่โจวอวี๋ชูไม่ได้คาดคิดมาก่อน

เธอวางแผนมาอย่างรอบคอบ พลาดลืมคิดไปจุดเดียว

นั่นก็คือฉินเยี่ยนเฉิงมีใจให้เฉียวซิงเจียแล้ว!

เมื่อได้รู้ว่าฉินเยี่ยนเฉิงยอมแลกทุกอย่างเพื่อตามหาเฉียวซิงเจียให้พบ โจวอวี๋ชูก็รู้ว่าตัวเองเดินหมากนี้ผิดแล้ว!

แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอนึกเสียใจก็ไม่ทันเสียแล้ว

สามวันมานี้ เธอแอบซุ่มสังเกตการณ์มาตลอด

โชคดีที่การค้นหากู้ภัยยังไม่มีความคืบหน้า ประกอบกับที่มีฝนตกหนักหลายวันติดต่อกัน ในภูเขายังเกิดเหตุดินถล่มอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้นในภูเขาไม่มีกล้องวงจรปิด ทางตำรวจค้นหามาสามวัน ก็ยังไม่เจอเบาะแสแม้แต่นิดเดียว

โจวอวี๋ชูคิดในใจ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะหาตัวเฉียวซิงเจียไม่เจอแล้ว

เพราะฉะนั้นเมื่อรู้ว่าโจวชิงเจ๋อถูกคุมตัวไป โจวอวี๋ชูก็รู้ว่า เบื้องหลังนี้เกรงว่าจะเป็นฝีมือของฟู่ซือเหยียน

เครือข่ายสายสัมพันธ์ของฟู่ซือเหยียนกว้างขวางขนาดไหนกัน ทุกวันนี้โจวอวี๋ชูก็ยังไม่อาจล่วงรู้ได้อย่างแน่ชัด

นี่ในเมื่อฟู่ซือเหยียนลงมือแล้ว ถ้าเช่นนั้นเรื่องนี้ก็จะต้องมีข้อสรุปโดยเร็วแล้ว!

เธอต้องปิดฉากเรื่องนี้ให้สิ้นซาก ก่อนที่จะสถานการณ์จะออกนอกเหนือการควบคุมโดยสิ้นเชิง!

หลินหลานอี๋เดินเข้าบ้านมาอย่างรีบร้อน เกือบชนเข้ากับโจวอวี๋ชูที่กำลังจะออกจากบ้าน

“เสี่ยวชู” หลินหลานอี๋หยุดเดินทันที มองดูเจอหัวจรดเท้าแวบหนึ่ง “ลูกจะไปไหน?”

“หนูจะไปดูพี่ใหญ่หน่อยค่ะ” โจวอวี๋ชูสีหน้าร้อนใจ “แม่คะ แม่จะไปกับหนูไหม?”

“แม่…”

หลินหลานอี๋ยังไม่ทันได้พูด โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมา เมื่อเห็นว่ามีสายเข้า ตาก็ลุกวาวขึ้นมา