บทที่ 246

“คุณมีเรื่องอยากจะพูดกับผมใช่ไหม?”

“อืม” เสิ่นชิงซูเอาบัตรใบหนึ่งออกมาจากในกระเป๋า แล้วดันไปตรงหน้าฉินเยี่ยนเฉิง “ในนี้มีห้าล้าน”

ฉินเยี่ยนเฉิงเหลือบมองบัตรธนาคารแวบหนึ่ง “คุณให้อันนี้กับผมทำไม?”

“ถึงซิงซิงจะจำฉันไม่ได้แล้ว แต่ฉันยังเป็นเพื่อนเธออยู่ นี่เป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉัน คุณช่วยเก็บไว้ให้เธอด้วย”

ฉินเยี่ยนเฉิงไม่รับ ขมวดคิ้วมองสำรวจเธอ “คุณวางแผนจะไปจากเมืองเป่ยแล้วใช่ไหม?”

“อืม”

“แล้วเรื่องหย่าของคุณกับฟู่ซือเหยียนจัดการเรียบร้อยแล้วเหรอครับ?”

“ยังค่ะ” เสิ่นชิงซูน้ำเสียงราบเรียบ “เรื่องที่ฉันท้องคุณก็รู้แล้ว ฉันจะพูดตรง ๆ เลยแล้วกัน ฉันอยากคลอดลูกออกมาก่อน รอถึงสองปีแล้ว หรือไม่ถ้าฟู่ซือเหยียนเปลี่ยนใจในระหว่างสองปีนี้ ฉันค่อยกลับมาหย่า”

ฉินเยี่ยนเฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “แล้วถ้าฟู่ซือเหยียนไม่ยอมล่ะ?”

“งั้นก็ฟ้องร้องขึ้นศาล” เสิ่นชิงซูลูบท้องเบา ๆ “ฉันรู้ว่าการขึ้นศาลกับฟู่ซือเหยียนไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ยังไงฉันก็ต้องลองดู”

“เรื่องที่คุณท้อง ผมเคยรับปากหมอเฉียวว่าจะช่วยคุณเก็บเป็นความลับ”

ฉินเยี่ยนเฉิงเม้มริมฝีปากถอนหายใจหนึ่งที “ถึงผมกับฟู่ซือเหยียนจะเป็นเพื่อนกัน แต่ผมก็รู้ว่าคุณได้รับความอยุติธรรมมามากมายจากการแต่งงานนี้ เพราะงั้น อย่างน้อยผมจะไม่กลายเป็นคนนั้นที่บอกความลับ ในเมื่อคุณตัดสินใจแล้ว งั้นผมก็ขอให้คุณราบรื่นทุกอย่าง ถ้าต้องการความช่วยเหลือ คุณโทรหาผมได้ตลอด ถ้าช่วยได้ผมจะช่วยคุณแน่นอน”

“คุณช่วยฉันปิดบังฟู่ซือเหยียนได้ก็ดีมากแล้วละค่ะ” เสิ่นชิงซูมองเขา “ฉันเชื่อในนิสัยของคุณหมอฉิน ดังนั้น ถ้าซิงซิงเลือกคุณแล้ว ฉันหวังว่าคุณจะไม่มีวันทำผิดต่อเธอ”

“แน่นอนครับ” ฉินเยี่ยนเฉิงตอบอย่างจริงจัง

“คุณเก็บบัตรนี่ไว้ ถ้าสุดท้ายพวกคุณลงเอยกัน งั้นเงินนี้ก็ถือว่าเป็นสินเดิมที่เพื่อนอย่างฉันให้กับซิงซิง ถึงตอนนั้นคุณก็หาเหตุผลอะไรก็ได้มาบอกเธอก็พอ”

“คุณตัวคนเดียวแถมยังท้องไส้อยู่ เงินนี่คุณเก็บไว้เองเถอะ ทางด้านซิงซิงคุณไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะดูแลเธออย่างดี”

“เก็บไว้เถอะค่ะ” เสิ่นชิงซูท่าทางแน่วแน่ “แบบนี้ฉันถึงจะสบายใจ”

ฉินเยี่ยนเฉิงจนปัญญา “งั้นก็ได้ครับ ผมจะดูแลแทนเธอก่อนแล้วกัน”

“งั้นฉันไปแล้วนะคะ” เสิ่นชิงซูลุกขึ้น

ฉินเยี่ยนเฉิงลุกขึ้นตามเธอ “คุณจะไม่ขึ้นไปดูเธอหน่อยจริง ๆ เหรอ? ถ้าเธอไม่ได้ความจำเสื่อม เธอต้องอยากให้คุณไปเยี่ยมเธออีกแน่นอน”