บทที่ 25

จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เฉียวซิงเจียนิ่งไปแล้วตอบสนองในเวลาต่อมา เป็นโทรศัพท์ของเธอเอง

“ขอโทษค่ะ ฉันรับสายหน่อย” เฉียวซิงเจียถอดถุงมือแล้วรับโทรศัพท์ “น้าฉิน มีอะไรเหรอคะ...น้าเจียงสลบเหรอ?!”

เสิ่นชิงซูบนเตียงผ่าตัดลืมตาขึ้นพึ่บ มองเฉียวซิงเจียแล้วถาม “แม่ฉันเป็นอะไรไป?”

“น้าเจียงเป็นลม น้าฉินโทรหาเธอหลายสายแต่โทรไม่ติดเลยโทรหาฉัน เธอไม่ต้องห่วงนะ น้าฉินเรียกรถกู้ชีพแล้ว พวกเขากำลังอยู่ระหว่างทางมาโรงพยาบาล...”

เสิ่นชิงซูลุกขึ้นมาจากเตียงผ่าตัดโดยตรง “หยุดการผ่าตัดก่อนค่ะ ฉันต้องมั่นใจว่าแม่ฉันจะไม่เป็นอะไร”

……

ตอนที่เจียงเยว่หลานถูกส่งตัวมาโรงพยาบาลยังไม่ได้สติ

ระยะนี้ไข้หวัดใหญ่แพร่ระบาด เจ้าหน้าที่ห้องฉุกเฉินไม่พอ วันนี้ฉินเยี่ยนเฉิงช่วยงานอยู่ที่แผนกฉุกเฉินพอดี

เจียงเยว่หลานส่งเข้าห้องฉุกเฉิน ฉินเยี่ยนเฉิงรักรักษา

ดีที่ส่งมาโรงพยาบาลทันเวลา ถึงยังไม่ได้สติ แต่ก็ไม่มีอันตรายถึงชีวิต

เจียงเยว่หลานที่หมดสติอยู่ถูกส่งเข้าห้องพักผู้ป่วย น้าฉินตามอยู่ด้านหลัง

ฉินเยี่ยนเฉิงเห็นเสิ่นชิงซูในชุดผู้ป่วยก็หันไปพูดกับเฉียวซิงเจียอย่างพิจารณา “การตรวจเลือดของคุณเจียงมีปัญหานิดหน่อย ผมแนะนำให้อยู่ตรวจทั้งร่างกายที่โรงพยาบาล”

พอได้ยินเฉียวซิงเจียก็เลิกคิ้ว

ฉินเยี่ยนเฉิงคือผู้เชี่ยวชาญเนื้องอกที่มีอิทธิพล ปกติการวินิจฉัยของเขาจะไม่ผิดพลาด

เสิ่นชิงซูเพิ่งโล่งใจก็เครียดขึ้นมาอีก เธอจ้องฉินเยี่ยนเฉิงพลางขมวดคิ้วมุ่น

“หมอฉินคะ ความหมายของคุณคือ...ร่างกายแม่ฉันมีปัญหาเหรอคะ”

“นี่เป็นแค่การวินิจฉัยเบื้องต้นของผม รายละเอียดยังต้องรอผลการตรวจอย่างละเอียดออกมาก่อนครับ”

เสิ่นชิงซูลมหายใจชะงัก ความกระวนกระวายใจรุนแรงถาโถมเข้ามาในหัวใจ

ร่างเพรียวบางโอนเอน เฉียวซิงเจียจึงรีบประคองเธอ

“หมอฉินแค่แนะนำให้ตรวจ อาซู เธอต้องแข็งใจไว้นะ น้าเจียงเป็นคนดีสวรรค์ย่อมคุ้มครอง ต้องไม่มีปัญหาอะไรมากแน่”