บทที่ 250

ฟู่ซือเหยียนชะงักไป เงยหน้ามองเส้าชิง เลนส์แว่นเผยแสงเย็นเยียบ “ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”

“ตอนนี้รักษาเด็กไว้ได้แล้ว แต่เหมือนว่าครั้งนี้ที่คุณนายปวดท้องจะไม่ค่อยปกตินะครับ? ทางด้านโรงพยาบาลเหมือนจะบอกว่าช่วงนี้คุณนายสัมผัสกับของที่มีรังแสรุนแรง แต่ดีที่พบเร็ว ตอนนี้ทารกยังดีอยู่ แค่คุณนายร่างกายอ่อนแอ จึงต้องนอนโรงพยาบาลเพื่อรักษาครรภ์น่ะครับ”

เมื่อได้ฟังดังนั้น ฟู่ซือเหยียนถอดแว่นออก ปลายนิ้วบีบหว่างคิ้วเบา ๆ “เพิ่มคนจับตาดูอีกสองคน”

“ครับ” เส้าชิงนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วถามอีก “แล้วงานเลี้ยงครอบครัวตระกูลโจวคืนนี้ ยังไปไหมครับ?”

ฟู่ซือเหยียนหรี่สายตา “ไป เตรียมเหล้าดี ๆ สองสามขวดด้วย”

“ได้ครับ”

……

ลู่เสี่ยวหานหาที่ห้องทำงานและห้องพักผ่อนอยู่หลายรอบ แต่ก็ไม่เจอหินพลังงานอะไรเลย

เธอโทรหาเสิ่นชิงซูก่อน “ฉันหาหมดแล้วค่ะ ไม่เจอเลย”

“ในห้องอาบน้ำพวกนั้นก็หาหมดแล้วเหรอ?”

“ค่ะ หาหมดแล้ว” ลู่เสี่ยวหานพูด “แต่ฉันไม่รู้ว่าของนั่นหน้าตาเป็นยังไง ถ้าอยากแน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่ามีหรือเปล่า คงต้องเรียกทีมตรวจสอบมืออาชีพมาแล้วละค่ะ”

เสิ่นชิงซูพูด “งั้นก็ติดต่อองค์กรเฉพาะทางให้พวกเขามาตรวจสอบหน่อย”

“ได้ค่ะ แต่ว่าตอนนี้ค่อนข้างดึกแล้ว ต้องเป็นพรุ่งนี้นะคะ”

“ได้”

หลังจากวางสาย เสิ่นชิงซูมองไปยังไป๋เจี้ยนเหวินกับเจี่ยงเหวินจิ่น “อาจารย์ อาจารย์แม่ ทางหนูคงที่แล้ว และก็ดึกแล้วด้วย พวกอาจารย์กลับไปเถอะค่ะ”

ไป๋เจี้ยนเหวินพูด “ฉันจะอยู่ตอนกลางคืนเป็นเพื่อนเธอ”

“ไม่ต้องครับ” เวินจิ่งซีลุกขึ้นจากทางด้านโซฟาแล้วพูด “อาจารย์แม่กับอาจารย์อายุมากแล้วอย่านอนดึกเลย ผมยังหนุ่ม ผมนอนดึกได้ ผมดูแลอาซูเองครับ!”

“เด็กน้อยอย่างเธอจะเข้าใจอะไร!” ไป๋เจี้ยนเหวินทำตาดุใส่เขา