บทที่ 63

ป้าฉินยิ้มพลางตอบว่า “ได้เลยค่ะ คุณเสิ่นไปทำงานอย่างสบายใจเถอะค่ะ ทางนี้ป้าจัดการเอง!”

เสิ่นชิงซูพยักหน้าเบา ๆ และหันมองเจียงเยว่หลานอีกครั้ง

เจียงเยว่หลานนั่งมองเธอจากบนเตียงผู้ป่วย แล้วยกมือขึ้นโบกมือเบา ๆ ให้เธอ “รีบไปเถอะ ขับรถระวังด้วย”

“ค่ะ” เสิ่นชิงซูส่งยิ้มหวาน แล้วก็หมุนตัวเดินออกจากห้อง

เมื่อประตูห้องพักคนไข้ปิดลง รอยยิ้มของเจียงเยว่หลานก็จางลงทันที เธอเม้มปากก็ถอนหายใจออกมา

……

เสิ่นชิงซูออกเดินทางจากโรงพยาบาล ตรงมายังพบตระกูลเสิ่นทันที

ตั้งแต่เสิ่นหมิงสยงเสียชีวิต เสิ่นชิงซูก็ไม่เคยเหยียบเข้าไปในตระกูลเสิ่นแม้แต่ก้าวเดียว

หลายปีที่ผ่านมาก็ได้ยินมาบ้างว่า ตั้งแต่เสิ่นหมิงสยงเสียชีวิตไป ธุรกิจของตระกูลเสิ่นตกต่ำลงทุกปี เสิ่นเยี่ยนอิ๋งเองไม่เหมาะกับงานบริหารธุรกิจ ว่ากันว่าหลายโครงการที่เสิ่นซื่อกรุ๊ปลงทุนไปในช่วงปีหลังมานี้ล้มเหลวหมด

ตระกูลเสิ่นในตอนนี้น่าจะอยู่ในภาวะเงินทุนตึงตัว และนั่นก็คือความคาดหวังสูงสุดของเธอในการมาเจรจากับตระกูลเสิ่นวันนี้!

คนตระกูลเสิ่นให้ความสำคัญกับผลกำไรที่สุด ตราบใดที่ข้อเสนอของเธอเย้ายวนมากพอ เธอไม่เชื่อหรอกว่าคนตระกูลเสิ่นจะไม่สนใจ!

รถบีเอ็มดับเบิลยูสีขาวจอดหน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลเสิ่น

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเดินเข้ามาถาม “ขอโทษครับไม่ทราบว่าคุณเป็นใคร? ต้องการมาพบใครครับ?”

“เสิ่นชิงซู”

ได้ยินชื่อนี้ สายตาของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ฉายประกายดูแคลนออกมาทันควัน “คุณเองเหรอ คุณนายใหญ่ของพวกเราสั่งไว้ว่า ให้คุณจอดรถไว้ด้านนอก”

เสิ่นชิงซูเตรียมใจกับการต้อนรับเช่นนี้มาก่อนแล้ว

เธอจัดการจอดรถให้เรียบร้อย ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรายงานให้คนตระกูลเสิ่นรับทราบแล้ว

ทันใดนั้น ประตูใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลเสิ่นก็ถูกเปิดออก โดยมีคุณนายใหญ่เสิ่นและเสิ่นเยี่ยนอิ๋งเดินนำอยู่ด้านหน้าสุด และคนในตระกูลเสิ่นอีกเจ็ดแปดคนเดินตามออกมาจากในคฤหาสน์