บทที่ 69

“เสิ่นเยี่ยนอิ๋ง เกิดเป็นคนต้องทำความดีให้เยอะ ๆ คนที่ทำชั่วไว้มาก เดินกลางคืนจะเจอผีได้ง่าย ๆ นะ”

สิ้นเสียง เธอก็กวาดสายตามองคุณนายใหญ่เสิ่นที่ยืนอยู่ด้านบนของบันได ก่อนจะหมุนตัวและเดินออกไป

“เสิ่นชิงซู! ฉันจะฆ่าเธอ!”

เสิ่นเยี่ยนอิ๋งกัดฟันกรอด ๆ ตะคอกด้วยความโกรธ คว้ากระถางดอกไม้ข้างตัวขึ้นมาก่อนจะพุ่งเข้าไป ง้างขึ้นสูงหมายจะฟาดลงบนศีรษะเธออย่างแรง

“อาอิ๋ง!!!”

คุณนายใหญ่เสิ่นร้องลั่นด้วยความตกใจ นัยน์ตาเบิกกว้างคำรามอย่างร้อนใจ “เร็ว! พวกแกยังจะยืนเซ่อทำอะไรกันอยู่ รีบเข้าไปห้ามเขาเอาไว้สิ”

คนรับใช้ในสวนรีบพุ่งเข้าไปดึงตัวเสิ่นเยี่ยนอิ๋งไว้ทันที

กระถางดอกไม้ร่วงลงบนพื้น เสียงดังเพล้ง กระจัดกระจายเต็มพื้นดิน

เสิ่นชิงซูชะงักฝีเท้าและหันกลับไป กวาดตามองกระถางดอกไม้บนพื้น ก่อนจะช้อนสายตาขึ้น จ้องมองเสิ่นเยี่ยนอิ๋งที่นัยน์ตาแดงฉานแววตาโหดเหี้ยมอำมหิตอย่างรังเกียจ

เธอยิ้มเยาะ ก่อนจะถากถางด้วยความสะอิดสะเอียน “นายนี่มันเหมือนกับเสิ่นหมิงสยงมากเลยนะ”

เสิ่นเยี่ยนอิ๋งผงะไป

“เสิ่นเยี่ยนอิ๋ง อีกสามวัน นายจะมาเซ็นเอกสารยินยอมบริจาค หรือว่า จะให้ฉันเอารายงานการตรวจบาดแผลกับไฟล์บันทึกเสียงไปแจ้งความเอาผิดนายโทษฐานพยายามฆ่าดีล่ะ!”

“พล่ามเชี่ยอะไรของเธอ!” เสิ่นเยี่ยนอิ๋งถูกคนจับไว้ ทำได้แค่ตะโกนใส่เสิ่นชิงซูอย่างเดือดดาลคลุ้มคลั่ง “เธอคิดว่าลูกไม้ตื้น ๆ ของเธอจะขู่ฉันได้เหรอ! ฉันจะบอกอะไรเธอให้! ต่อให้เธอไปฟ้องฉันแล้วยังไง! ฉันกลัวเธอตายแหละ! แผลแค่นี้กับไอ้คลิปเสียงห่วย ๆ นั่น เธอคิดว่าตระกูลเสิ่นของเราจัดการไม่ได้เหรอ!”

“ใช่ หลักฐานแค่นี้จะเอาผิดนายคงยาก แต่ถ้าข่าวว่าซีอีโอของเสิ่นซื่อกรุ๊ปถูกตั้งข้อหาพยายามฆ่าแพร่ออกไป นายคิดว่า ด้วยสถานการณ์ธุรกิจของเสิ่นกรุ๊ปตอนนี้ จะตั้งรับไหวเหรอ?”

เสิ่นเยี่ยนอิ๋งผงะไป!

คุณนายใหญ่เสิ่นและสมาชิกตระกูลเสิ่นคนอื่น ๆ ต่างโกรธเกรี้ยว ชี้หน้าต่อว่าเสิ่นชิงซูไม่หยุด แต่ถึงอย่างนั้นในตอนนี้ก็ไม่มีใครออกมากดหัวเสิ่นชิงซูได้สักคน

เสิ่นชิงซูรู้สึกว่าพวกเขาในตอนนี้เหมือนตัวตลกไม่มีผิด

สีหน้าของแต่ละคนดูย่ำแย่อย่างถึงที่สุด!

เสิ่นชิงซูถอนสายตากลับ ก่อนจะหมุนตัวและเดินออกไปข้างนอกทันที

คฤหาสน์ตระกูลเสิ่นใหญ่โตโอ่อ่า ประตูใหญ่เปิดกว้าง

ตอนที่เธอมาถึง ตัวคนเดียวไร้แรงหนุนหลัง คนชั่วช้ายโสโอหัง

ตอนเธอกลับไป โดดเดี่ยวแต่กล้าหาญมั่นใจ ไร้ผู้ใดขัดขวาง!