บทที่41 ของกำนัลจากท่านประมุข

# จวนหลังใหญ่ในแคว้นหนิงของจ้าวไท่เหว่ย

เย่วฉีเดินทางมาดูอาการของคนป่วยอีกรอบตามคำบอกกล่าวเอาไว้ ตอนนี้ชายคนนั้นได้ฟื้นขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว และมีคนของประมุขจ้าวคอยดูแลอยู่หลายคน คงเพราะว่ากลัวหลบหนีหรืออาจกลัวคนเข้ามาทำร้ายอีกรอบ

“ท่านประมุขได้ไต่สวนชายผู้นี้หรือยังขอรับ” เย่วฉีเอ่ยถามบุรุษผู้น่าเกรงขามตรงหน้า

“ถามแล้ว ท่านมีอะไรหรือ?” จ้าวไท่เหว่ยเอ่ยถามหมอหนุ่ม

“ข้าอยากรู้ว่าผึ้งพิษมาจากผู้ใด”

“ข้าสอบถามแล้วว่าผึ้งพิษน่าจะมาจากพรรคอสรพิษ” จ้าวไท่เหว่ยเอ่ยตอบ เขาไต่สวนชายผู้นี้ได้ความว่าพรรทมิฬลอบซื้อยาพิษมาจากพรรคอสรพิษแล้วให้ชายคนนี้มาว่าจ้างติดสินบนสาวใช้ในพรรคของเขาเพื่อวางยาพิษ

“พรรคอสรพิษ?” เย่วฉีใช้ความคิดว่า อาจมีคนลอบซื้อเจ้าผึ้งพิษนี้มาใช้สังหารท่านปู่ก็เป็นได้และก็คงเป็นคนเดียวกันกับที่ต้องการสังหารฮองเฮา

“คนที่สามารถซื้อพิษจากที่นี่ได้นับว่าไม่ธรรมดา ที่ฮองเฮาแคว้นหนิงถูกลอบทำร้ายนั้นไม่แน่อาจมาจากพรรคอสรพิษก็เป็นได้” จ้าวไท่เหว่ยเอ่ยบอกหมอหนุ่มตรงหน้า

“ขอบคุณท่านประมุข แล้วอาการของท่านมีอะไรผิดปกติหรือไม่ขอรับ” เย่วฉีเอ่ยถาม

“ข้ารู้สึกร่างกายแข็งแรงขึ้นกว่าเดิมเสียอีก ข้าเตรียมของกำนัลเอาไว้ให้น้องสาวของท่านอีกจำนวนหนึ่ง” จ้าวไท่เหว่ยเอ่ยจบก็ให้ซานจงคนสนิทเตรียมของมาให้ เป็นสมุนไพรหายากทั้งมีพิษและสมุนไพรรักษาที่เขาเก็บได้มาจากป่าหมอกมายาตอนที่เข้าไปล่าสัตว์อสูร เขาคิดว่าสมุนไพรพวกนี้น่าจะมีประโยชน์ในภายภาคหน้าไหนๆก็เข้ามาแล้วจึงเก็บเอามาไม่เสียหาย และเขาก็คิดไม่ผิดจริงๆมันไม่มีประโยชน์สำหรับเขาแต่มีประโยชน์สำหรับคนที่รู้คุณค่าของมัน

จ้าวไท่เหว่ยส่งกล่องสมุนไพรให้หมอหนุ่มตรงหน้าพร้อมตั๋วเงินอีกจำนวนหนึ่ง เย่วฉีรับกล่องสมุนไพรมาเมื่อมองดูถึงกลับตาโตตื่นเต้นอย่างยินดียิ่งกว่าได้เงินเสียอีก

“ท่านประมุขมอบให้น้องสาวข้าจริงๆหรือ?” เย่วฉีเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ เพราะมันเป็นสมุนไพรล้ำค่าพอๆกับที่น้องสาวรีดไถมาจากฮ่องเต้ แถมยังมีสมุนไพรพิษอีกแต่ว่าสมุนไพรพิษนี่ถ้าน้องสาวตัวแสบเห็น นางจะปรุงยาพิษแล้วทดลองกับตัวเองอีกหรือเปล่า เย่วฉีมองเดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวคิ้วขมวด

“ใช่ ท่านไม่ชอบหรือ หรือว่ามันไม่มีค่าพอ” จ้าวไท่เหว่ยเอ่ยถามเมื่อเห็นท่านหมอประเดี๋ยวยิ้มประเดี๋ยวมุ่นคิ้ว

“ไม่ใช่ขอรับ ถ้าน้องสาวของข้าเห็นนางจะต้องเอ่ยว่า ข้าชอบมันมากข้ารักท่านที่สุดเป็นแน่ แต่ที่ข้ากลัวคือนางเห็นสมุนไพรพิษพวกนี้แล้วต้องลองของอีกหรือเปล่า นี่ก็โดนทำโทษยังไม่ได้ออกจากจวนเลยขอรับ”เย่วฉีเอ่ยบอกประมุขหนุ่ม

“ดูท่าแล้วน้องสาวของเจ้าคงซุกซนไม่เบาเป็นแน่” จ้าวไท่เหว่ย พลางนึกถึงน้องสาวของเขาที่อยู่กับบิดามารดาบนภูเขาอีกลูกที่ไม่ห่างไกลจากพรรคอินทรีย์มากนัก แต่นางไม่ค่อยได้มาหาเขาที่พรรคมีแต่เขาที่ว่างจากงานถึงจะได้ไปเยี่ยมเยียน

“อย่าให้ข้าพูดเลยข้าไม่รู้จะเปรียบนางกับอะไรดีถึงจะสมควร เอาเป็นว่าข้าขอบคุณท่านประมุขจ้าวมากที่มอบของพวกนี้ให้นาง ถ้าท่านมีอะไรที่ข้าพอช่วยเหลือได้ข้ายินดีท่านมาหาข้าได้ทุกเมื่อ” เย่วฉีเอ่ยผูกมิตรต่อทันที ใครบ้างไม่อยากผูกมิตรกับคนที่เก่งกาจเช่นนี้นับว่าวาสนาของเขาชัดๆ

“ขอบคุณท่านหมอรบกวนท่านแล้ว”

# ร้านอาภรณ์หมิงฟู่ที่จิวอิงดูแล