07/2- ล่อเหยื่อ

“อ๊ะ!” ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจทันทีที่เดินกลับมาถึงโต๊ะ หลังจากแค่ลุกไปเข้าห้องน้ำไม่นาน พอกลับมาภาพตรงหน้าก็ทำเอาฉันรู้สึกกลัว

ยัยพราว…เพื่อนรักของฉันนอนฟุบพับอยู่ บนตักของคุณเซน ส่วนคุณเซนก็ทำหน้าเรียบเฉยราวกับทุกอย่างเป็นเรื่องปกติ และขนาบข้างอีกด้านคือ คุณไบรอันต์ ที่นั่งไขว้ขาอย่างสง่างาม แต่สีหน้าเขากลับเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ เหมือนกำลังสนุกกับร่างกายของยัยพราว

“เอ่ออ...” ในขณะที่ฉันกำลังสับสน ก็เหมือนมีใครบางคนมายืนซ้อนด้านหลังแนบชิดร่างกายฉันอย่างเร็ว

“อ๊ะ!” ฉันถูกกอดรัดจากทางด้านหลังไว้แน่นจนร่างกายบดเบียดกันจนกลิ่นน้ำหอมลอยมาเตะจมูก ฉันจำกลิ่นนี้ได้เป็นอย่างดี กลิ่นนี้มีอยู่คนเดียว กลิ่นของ...คุณคาร์เตอร์..

“ไง...คิดถึงฉันไหม? ”

“อึก!” ตัวฉันแข็งทื่อเหมือนหยุดหายใจไปช่วงขณะ เมื่อฉันเจอบุคคลอันตรายที่ไม่อยากเจอมากที่สุด

“คะ..คุณคาร์เตอร์...”

“ฉัน...คิดถึงเธอมากเลยนะ” เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เยัยหยัน ก่อนที่จะขบเม้มติ่งหูของฉันเล่นเหมือนกำลังหยอกล้อ ซึ่งมันทำให้ขนกายฉันลุกซู่ จนต้องเบี่ยงหน้าหลบหนีริมฝีปากหนา

“คะ...คุณต้องการอะไร / อ๊ะพวกคุณ! ปล่อยเพื่อนฉันเดี๋ยวนี้นะ! ”

ประโยคแรกฉันกำลังจะพูดกับคุณคาร์เตอร์ แต่ฉันยังไม่ทันได้พูดจบ ฉันก็ต้องรีบตะเบ็งเสียงใส่คุณเซนและคุณไบรอันต์ทันที เมื่อเขาทั้งสองคนจับยัยพราวนั่งพิงไปกับโซฟาและซุกใบหน้าเข้าที่ซอกคอของเพื่อนฉันพร้อมกัน

“หึ” คาร์เตอร์รู้สึกชอบใจเมื่อเหลือบสายตาไปมองเพื่อนรักทั้งสองคนที่เหมือนกำลังถูกใจกับกระต่ายตัวที่เขาพึ่งมอบให้

“ยัยพราว ๆ” ฉันดีดดิ้นไปมาหวังว่าจะไปช่วยยัยพราวจากผู้ชายสองคนนั้น เมื่อพวกเขาไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

“ยัย..ย...อื้อออ...” เสียงของฉันหายไปทันที เมื่อคุณคาร์เตอร์จับพลิกตัวฉันให้เข้าหาและกระแทกปากจูบฉันอย่างแนบชิดจนฉันรู้สึกเจ็บและได้กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก มือของเขาถูไถสะเปะสะปะไปทั่วร่างกายของฉัน จนสุดท้ายมันมาหยุดที่หน้าอกอวบอิ่ม

“อื้ออ อื้ออ” ฉันร้องออกมา เมื่อคุณคาร์เตอร์บีบมาที่หน้าอกของฉันจนมันเหมือนจะแหลกติดมือเขาไป ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกจะหายใจไม่ค่อยออกแล้วนะ ฉัน...ต้องทำอะไรสักอย่าง

[End มิลิน]

กึก!

มาเฟียหนุ่มชะงักไป เมื่อมิลินกล้ากัดเข้ามาที่ลิ้นสากของเขาอย่างแรง หญิงสาวใช้จังหวะนี้รวบรวมแรงทั้งหมดผลักคาร์เตอร์มาเฟียหนุ่มตรงหน้าออก

ร่างหนาขยับเพียงนิดแต่คาร์เตอร์ก็ยอมคลายแขนแกร่งออก ทำให้มิลินหลุดออกไปจากพันธนาการของมาเฟียหนุ่ม หญิงสาวถอยหลังติดชิดกับผนังรีบสูดลมหายใจเอาอากาศเข้าปอด ตอนนี้เธอพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมวันนี้ รถของวาโยและคิว ที่จอดไว้ที่โรงจอดรถถึงโดนชนพร้อมกันทั้งสองคัน จนทำให้เพื่อนทั้งสองคนต้องรีบกลับออกไปเคลียร์