ตอนที่ 30
Chapter 30 ท่านพี่...
October 22, 2026
Chapter 30 ท่านพี่...
“ไหนดูสิว่าข้างในตกแต่งอะไรไปบ้างแล้ว”
ฉานอิงแสร้งทำเสียงสูงร่าเริง นางไม่ชอบพูดถึงความตายเพราะมันทำให้หัวใจของนางเต้นช้าลงราวกับจะหยุดเต้น มันอึดอัดและคับแน่นในอก นางคิดไม่ออกเลยว่าหากจือหยวนมาด่วนจากไปจริงๆ นางจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างไร
ในเมื่อเขาเข้ามาวุ่นวายในชีวิต จนทำให้นางเคยชินกับการมีเขาวนเวียนอยู่รอบกายเสียแล้ว
หญิงสาวยิ้มกว้างมองเข้าไปภายในโรงเตี๊ยม ทว่าด้วยความมืดทำให้นางเดินชนนั่งร้านจนทำให้มีไม้ท่อนใหญ่ร่วงหล่นลงมา
“ระวัง!”
โจวจือหยวนปราดเข้าไปบังร่างบอบบางเอาไว้จนทำให้ไม้ท่อนใหญ่ตกกระแทกลงร่างและศีรษะของเขาเข้าอย่างจัง
ฉานอิงนึ่งอึ้งโดนคนตัวโตทาบทับจนไม่อาจขยับ ในขณะที่คนตัวโตถูกไม้ท่อนใหญ่ทับร่างไว้อีกต่อหนึ่ง
“อิงเอ๋อร์เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง เจ็บตรงไหนหรือไม่”
คนตัวโตใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บ กระนั้นคำแรกที่เขาเอื้อนเอ่ยกลับนึกถึงแต่ความปลอดภัยของภรรยาหาใช่ตนเอง
“มะ...ไม่เจ็บเลย ไม่เจ็บเลยสักนิด”
“ดีแล้ว ดีแล้ว...”
จือหยวนยิ้มเมื่อได้ยินเช่นนั้นก่อนที่เขาจะหมดสติไปในทันที
“ท่านพี่!”
“ท่านพี่อย่าเป็นอะไรไปนะ ตื่นสิ! ตื่นขึ้นมาสิ”
ฉานอิงกอดเขาเอาไว้แน่นแล้วเรียกเขาว่า ‘ท่านพี่’ ซึ่งเป็นการยอมรับเขาจากหัวใจที่เคยปิดประตูแน่น วันนี้นางได้เปิดให้เขาเข้ามาเติมเต็มหัวใจทุกห้องจนเต็มอีกครั้ง
“ช่วยด้วย ใครอยู่แถวนี้ช่วยด้วย ช่วยสามีของข้าด้วย!”
ราวกับหูดับ...
ภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าชุลมุนวุ่นวายทว่ากลับไร้เสียงใดเล็ดลอดเข้ามาในโสตประสาท รู้เพียงว่าเวลานี้มือของนางเย็นเฉียบเต็มไปด้วยเหงื่อ ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้ม ดวงตาคู่สวยพราวไปด้วยหยาดน้ำตามองร่างสามีที่กำลังถูกชายสองคนช่วยกันหามกลับไปที่เรือน
นางวิ่งตามไปจนสุดแรง พยายามอยู่ใกล้ชิดสามีให้มากที่สุด ร้องเรียกเขาไว้ไม่ขาดปากหมายจะให้เขาได้สติ ทว่าความชุลมุนก็หยุดลงเมื่อท่านหมอเดินทางมาถึง นางถูกดันออกมาให้ยืนรออยู่นอกบานประตูที่ปิดสนิท หยาดน้ำตารินไหลเป็นสาย หัวใจกระตุกร้าวจนปวดแปลบราวกับถูกกดทับด้วยเหล็กร้อน
“อิงเอ๋อร์!”
“อิงเอ๋อร์! ได้ยินหรือไม่!”