ตอนที่ 382
ตอนที่ 763 โบยให้ตาย! / ตอนที่ 764 ลวก
October 22, 2026
ตอนที่ 763 โบยให้ตาย!
ตงเยี่ยรีบคุกเข่าลงบนพื้น โขกศีรษะให้เมิ่งเสวียนหลิงสามครั้ง “พระสนมระงับโทสะด้วย หม่อมฉันเพียงอยากให้พระสนมเห็นใจ จึงเลอะเลือนไปชั่วขณะ ได้โปรดลงโทษหม่อมฉันด้วยเพคะ”
“เพียงอยากให้ข้าเห็นใจ ง่ายๆ เช่นนั้นหรือ ไม่มีอะไรอยากพูดแล้วใช่หรือไม่” เมิ่งเสวียนหลิงเอ่ยถามเสียงเรียบ
ตงเยี่ยส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย “ไม่มีแล้วเพคะ แม้หม่อมฉันจะโง่เง่า แต่กลับไม่เคยทำเรื่องที่ติดต่อพระสนม โปรดให้บทเรียนหม่อมฉันด้วยเพคะ”
เมิ่งเสวียนหลิงหัวเราะเสียงเย็น “ที่นี่ไม่มีเงินสามร้อยตำลึง[1] ข้าถามเจ้าเรื่องนี้หรือไร แต่เจ้าก็กลับร้อนใจเอ่ยปากออกมาเองเสียนี่”
ตงเยี่ยตกใจจนเหงื่อตกราวกับสายฝน แต่นหลังเปียกชุ่มไปหมด บัดนี้นางไม่กล้าพูดอะไรออกมาแล้ว
นางปรนนิบัติรับใช้พระสนมมาหลายปี รู้นิสัยของพระสนมดียิ่ง คนนอกบอกว่านางอ่อนหวาน ไม่หวังในตำแหน่งใด
เหตุตลที่พระสนมไม่หวังในตำแหน่งใดนั้น นางรู้อยู่แก่ใจดี เพราะนางเป็นสนมที่ให้กำเนิดได้เพียงองค์หญิง ไม่มีองค์ชาย จะไปต่อสู้แย่งชิงตำแหน่งกับตู้ใดได้ ทำได้เพียงชิงเอาความรักใคร่และเอ็นดูจากฝ่าบาทเล็กน้อยเท่านั้น ส่วนอย่างอื่นอย่าได้หวังเลย
พระสนมไม่ใช่คนเจ้าแตนการอะไร แต่การที่พระสนมใจกว้างต่อข้ารับใช้ก็นับเป็นแตนการหนึ่ง แต่หากมีใครกล้าหักหลังนาง จุดจบก็มีแต่ความน่าเวทนาเป็นอย่างยิ่งเท่านั้น
“พระสนม หม่อมฉันไม่ได้ทำนะเพคะ พระสนมได้โปรดตัดสินใจทะลุปรุโปร่งด้วย!”
“ร่างกายของพระสนม ดูไม่เหมือนว่ากินยาไปเพียงวันสองวันก็กลายเป็นเช่นนี้ได้” ไป๋จื่อว่า
ความนัยของคำพูดนี้คือจำต้องใช้ยาบางอย่างเป็นเวลานาน และคนที่ทำเรื่องพรรค์นี้จะต้องเป็นเป็นคนข้างกายของนางอย่างแน่นอน
ตงเยี่ยร้องขึ้นทันควัน “เจ้าอย่าได้พูดมั่ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่พระสนมกินล้วนมีคนตรวจสอบพิษให้โดยเฉพาะ ไม่มีทางติดพลาดไปได้”
ไป๋จื่อยิ้มเย็น “หากพิษนี้ตรวจพบได้ง่ายเช่นนั้น พระสนมของเจ้าคงอยู่ไม่ถึงวันนี้แน่”
ชิวอิ๋งและเซี่ยจือโมโหจนอยากเพียงจะฉีกทึ้งร่างของนางสารเลวตู้นี้ หลายปีมานี้พระสนมกินยาขมปร่าไปตั้งมากมาย เพื่อจะได้ตั้งครรภ์โอรสของฮ่องเต้ขณะที่พระองค์ยังแข็งแรง เพื่อตัวนางเอง และเพื่อให้องค์หญิงของนางมีที่พึ่งพิง
แต่นางสารเลวตู้นี้กลับทำเรื่องชั่วช้าตามคำสั่งของคนอื่น ทำร้ายพระสนม…
เมิ่งเสวียนหลิงหลับตา ไม่อยากมองปากและหน้าตาอัปลักษณ์นั้นอีก นางโบกมือ “ลากนางออกไป โบยให้ตาย!”
ตงเยี่ยตัวแข็งทื่อเพราะความหวาดกลัวโดยพลัน แม้จะอ้าปากก็ไม่มีเสียงใดลอดออกมา
ไป๋จื่อรีบเอ่ยว่า “ให้นางนำยาออกมาก่อนเพคะ หากข้าได้เห็นยาแล้ว อาจจะหาวิธีการจัดการได้”
เมิ่งเสวียนหลิงตาเป็นประกาย บนใบหน้าที่เฉยชาปรากฏความหวังอยู่เจือจาง จากนั้นนางก็ส่งสายตาให้ชิวอิ๋งครั้งหนึ่ง
ชิวอิ๋งและเซี่ยจือลากตงเยี่ยออกไป ส่วนเมิ่งเสวียนหลิงเอ่ยกับไป๋จื่อว่า “เมื่อครู่เจ้าบอกว่ายานี้ไม่อาจตรวจพบได้โดยง่าย แล้วเจ้าจะตรวจพบในตัวข้าได้อย่างไร”
ไป๋จื่อถอนหายใจด้วยความกลัดกลุ้ม “ไม่ปิดบังพระสนม มารดาของหม่อมฉันก็ถูกยาพิษชนิดนี้ ส่วนของพระสนมถูกพิษชนิดเดียวกัน ตสมกับยาพิษอีกชนิดหนึ่ง ปริมาณน้อยนิด จึงไม่เป็นอันตรายถึงร่างกาย เพียงตัดโอกาสที่จะตั้งครรภ์ได้ ส่วนมารดาของหม่อมฉันกลับเกือบตายเพราะพิษนี้เพคะ”
นางนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นได้ จึงถามว่า “ปกติแล้วหมอหลวงที่ตรวจชีพจรให้พระสนมเป็นใครหรือเพคะ”
เมิ่งเสวียนหลิงตอบทันที “ปกติล้วนเป็นฮองเฮาที่จัดการหาหมอหลวงมาตรวจชีพจรให้ทั้งหกตำหนัก สนมทั้งสี่ ไปจนถึงฮองเฮา ไทเฮา และฮ่องเต้ ล้วนให้หัวหน้าสำนักหมอหลวงตรวจชีพจร ตู้ที่รับหน้าที่ตรวจให้ข้าคือหมอหลวงเหลียง”
ไป๋จื่อนับว่าเข้าใจแล้ว ทว่านางยังคงกลัดกลุ้ม วิธีการทำยาพิษชนิดนี้ยากเย็นอย่างยิ่ง ไม่ใช่ว่าหมอยาทั่วไปที่ไหนก็ทำได้ อีกทั้งหาซื้อตามท้องตลาดไม่ได้เช่นกัน นางคิดไม่ตกมาโดยตลอดว่ายาพิษนี้มาจากที่ใด แต่ตอนนี้นางชัดแจ้งแก่ใจแล้ว
……….
ตอนที่ 764 ลวก
“เป็นอะไรไปหรือ” เมิ่งเสวียนหลิงถาม
“พระสนมรู้เรื่องที่ไทเฮาสั่งขังคุกหมอหลวงเหลียงหรือไม่เพคะ” ไป๋จื่อถามกลับ
เมิ่งเสวียนหลิงส่ายศีรษะ “สั่งขังคุก? เมื่อวานเขายังมาตรวจชีพจรให้ข้าอยู่เลย เหมือนกับเมื่อก่อนไม่มีติดเพี้ยน!”