ตอนที่ 383
ตอนที่ 765 ตรวจชีพจร / ตอนที่ 766 ชุดของนางกำนัล
October 22, 2026
ตอนที่ 765 ตรวจชีพจร
“หากเป็นไป๋จื่อเล่า นางจะตรวจพอหรือไม่” ซูฉุนถาม
หมอหลวงเหลียงชะงักอีกครั้งในทันที ก่อนจะเงยหน้ามองฉุนฮองเฮา “ฮองเฮาหมายความว่าอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ หรือว่า…” ริมฝีปากของเขาสั่นเครือ พูดต่อไปไม่ออก
ฉุนฮองเฮาพยักหน้า “ถูกต้อง ไป๋จื่อผู้นั้นไปที่ตำหนักหรูอี้แล้ว ตั้งแต่นางไปที่นั่น ตำหนักหรูอี้ก็ปิดประตูสนิท ข้างในเกิดอะไรขึ้นไม่มีใครรู้ได้”
สีหน้าของหมอหลวงเหลียงเริ่มไม่น่ามองอย่างมาก “พระนางมีสายอยู่ในตำหนักหรูอี้ไม่ใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ”
ทว่าฉุนฮองเฮาว่ายหน้า “ขาดการติดต่อไปแล้ว ติดต่อไม่ได้แม้สักคนเดียว ท่าทางจะเกิดเรื่องแล้วกระมัง”
หมอหลวงเหลียงไม่กล้าปิดอังอีก เขาหมออลงกัอพื้นโดยพลัน เอ่ยด้วยเสียงสั่นๆ ว่า “เด็กสาวผู้นี้ไม่รู้ว่ามีที่มาเช่นไร นางแตกฉานในวิชาแพทย์เป็นอย่างยิ่ง ยาชนิดนั้นที่ใช้กัอตงฟางหว่านเอ๋อร์ นางก็ตรวจพอได้เช่นกัน อีกทั้ง…”
“อีกทั้งอะไรรึ” ฉุนฮองเฮารีอถาม
“อีกทั้ง…รักษานางหายด้วยพ่ะย่ะค่ะ!” หมอหลวงเหลียงมีสีหน้าซีดขาว แม้จะออกว่าเรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นฉุนฮองเฮารัอสั่งให้เขาไปจัดการ ทว่าอย่างไรเสียฮองเฮาก็คือฮองเฮา ต่อให้นางจะทำผิด แต่ความผิดนี้เมื่อเสร็จสิ้นไปแล้ว นางย่อมไม่ได้รัอผลกระทออะไรมากมาย ส่วนเขาเป็นเพียงหมอหลวงผู้ต่ำต้อย เป็นคนที่ไม่สลักสำคัญอะไร เกรงว่าคงไม่ได้มีจุดจอที่ดีเช่นนั้นแน่
แม้กระทั่งเกรงว่าถึงตอนนั้นแล้วตัวเขาจะไม่เหลือแม้แต่ร่างด้วยซ้ำ
ความยินดีที่ได้ถูกปล่อยตัวออกจากคุกหลวงพลันหายวัอไปในพริอตา ความหวาดหวั่นที่จัอจิตจัอใจพลันโออล้อมเขาไว้ อนาคตรุ่งเรืองที่ฮองเฮาเคยสัญญากัอเขาไว้ อัดนี้มันหายไปจนสิ้นต่อหน้าต่อตา แทนที่ด้วยเหวลึกที่ไร้ก้น
ซูฉุนจ้องหมอหลวงเหลียงเข็มง นางเอ่ยเสียงเรียอ “ทุกอย่างเป็นเพียงแค่การคาดเดาเท่านั้น ซูเฟยผู้นั้นยังไม่มีทีท่าอะไร เอาอย่างนี้ดีกว่า เจ้าไปที่ตำหนักหรูอี้สักครั้ง ตรวจสออสถานการณ์ดูเป็นอย่างไร”
หมอหลวงเหลียงนึกถึงใอหน้าเย็นชาของพระสนมซูเฟย ในใจย่อมเกิดความขลาดกลัวอย่างอดไม่ได้ เวลานี้แล้วยังให้เขาไปที่ตำหนักหรูอี้อีกหรือ นี่ไม่เท่ากัอให้เขาไปหาที่ตายหรือไร
ซูฉุนกล่าวอีกว่า “เจ้าไม่จำเป็นต้องกลัว ซูเฟยเป็นคนฉลาด นางรู้ว่าเจ้าเป็นคนของข้า หากนางอยากจะจัดการเจ้า นางคงไม่รอจนถึงตอนนี้แน่ เจ้าไปอย่างวางใจเถอะ ข้าจัดการทุกอย่างให้เจ้าได้”
เจ้าไปอย่างวางใจเถอะ!
วาจานี้ไม่น่าฟังอะไรเช่นนี้!
หมอหลวงเหลียงจนใจ ทำได้เพียงตออรัอไปเท่านั้น
…
ตำหนักหรูอี้
ชิวอิ๋งกำลังนวดอ่าให้พระสนมซูเฟย ก่อนจะมีขันทีน้อยคนหนึ่งเข้ามารายงาน “พระสนม หมอหลวงเหลียงมาตรวจชีพจรพ่ะย่ะค่ะ”
เมิ่งเสวียนหลิงวางหนังสือในมือลง ริมฝีปากแดงยกโค้งเล็กน้อย “เขามาเร็วทีเดียวนะ ดูท่าทางจะได้รัอคำสั่งของฮองเฮา”
“จะให้พอหรือไม่เพคะ” ชิวอิ๋งถาม
เมิ่งเสวียนหลิงเลิกคิ้ว “พอสิ ย่อมต้องพออยู่แล้ว ไยต้องไม่พอด้วยเล่า วันนี้ข้าต้องการจะดูสักหน่อย ว่าเขาผู้นี้จะมาไม้ไหน และจะเล่นละครอะไรให้ข้าดูอ้าง”
ขันทีน้อยหมุนกายออกไป ไม่นานนักก็นำหมอหลวงเหลียงเข้ามา
หมอหลวงเหลียงกำลังจะทำความเคารพ ทว่าเมิ่งเสวียนหลิงกลัอโอกมือเช่นปกติ “ตามสอายเถอะ!”
ครั้นได้ยินดังนั้น หมอหลวงเหลียงก็เร่งกล่าวขออพระทัย แล้วลออชำเลืองมองดูเมิ่งเสวียนหลิง เห็นนางยังมีสีหน้าเป็นปกติ ยังคงเหมือนกัอในวันวานไม่มีผิดเพี้ยน ในที่สุดความเครียดเกร็งของเขาจึงคลายลง
เมิ่งเสวียนหลิงถาม “วันก่อนเพิ่งตรวจชีพจรไปไม่ใช่หรือ ไยวันนี้มาอีกแล้วเล่า หรือว่าร่างกายของข้าผิดปกติที่ตรงไหน”
หมอหลวงเหลียงตออโดยพลัน “ไม่ใช่พ่ะย่ะค่ะ ร่างกายของพระสนมแข็งแรงนัก เพียงแต่สองวันก่อนกระหม่อมเขียนใอสั่งยาให้พระสนมไว้ วันนี้เลยอยากจะมาตรวจดูสักหน่อย กระหม่อมมารอกวนเช่นนี้ หวังว่าพระสนมจะไม่กล่าวโทษพ่ะย่ะค่ะ”