ตอนที่ 384
ตอนที่ 767 คู่ควรเป็นมารดาแห่งแว่นแคว้นได้อย่างไร ตอนที่ 768 เลือกข้าง
October 22, 2026
ตอนที่ 767 คู่ควรเป็นมารดาแห่งแว่นแคว้นได้อย่างไร
ไป๋จื่อถอนใจเสียงดัง ก่อนจะหาเก้าอี้นั่งลง แล้วพูดโพล่งออกไปอย่างจนใจว่า “ท่านแม่ของข้าทั้งสอง ให้ข้าได้พักหายใจหน่อยไม่ได้หรือ”
ครั้นเห็นนางมีทีท่าเหนื่อยล้าเหมือนหญิงชรา จ้าวหลานและตงฟางหว่านเอ๋อร์ก็คลายใจลงได้บ้าง เพราะท่าทางจะไม่มีเรื่องใหญ่อะไร หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริงๆ นางจะใจเย็นเช่นตอนนี้ไ ได้หรือ
หลังจากไป๋จื่อพักหายใจได้ครู่หนึ่งแล้ว นางถึงเปิดปากเอ่ยออกมา เล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวังวันนี้ให้จ้าวหลานและตงฟางหว่านเอ๋อร์ฟัง ทั้งสองได้ฟังแล้วก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ขึ้นมา
ตงฟางหว่านเอ๋อร์เอ่ยด้วยโทสะ “ซูฉุนกล้าไม่น้อยเลยนะ คิดว่าตอนนี้ตนเองเป็นฮองเฮาแล้วจะทำอะไรตามใจก็ได้งั้นสิ โชคดีที่วันนี้ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเจ้า หากนางกล้าสร้า างเรื่องที่ผิดศีลธรรมขึ้นจริงๆ ข้านี่แหละจะไปเอาชีวิตนาง”
จ้าวหลานเองก็กล่าวว่า “เป็นถึงฮองเฮา คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าใช้วิธีสกปรก นางคู่ควรเป็นมารดาแห่งแว่นแคว้นได้อย่างไรกัน”
ตงฟางหว่านเอ๋อร์แค่นหัวเราะเสียงเย็น “มารดาแห่งแว่นแคว้น? นางจะคู่ควรได้อย่างไร คอยดูไปเถอะว่านางจะนั่งอยู่บนตำแหน่งฮองเฮาได้อีกนานเท่าไร”
ตงฟางมู่กลับมาในเวลากลางคืน ตงฟางหว่านเอ๋อร์ก็พาบิดาไปซุบซิบพูดคุยกันที่โถงข้างอยู่เนิ่นนาน
ครั้นตงฟางมู่ฟังเรื่องนี้จบแล้ว เขาโมโหจนแทบจะพังโต๊ะตัวหนึ่งทิ้ง อยากจะเข้าวังไปขอคำอธิบายจากฮ่องเต้ในทันที
ทว่าตงฟางหว่านเอ๋อร์รั้งเขาไว้ รีบเอ่ยว่า “จื่อเอ๋อร์ไม่ให้ข้าบอกท่าน ด้วยกลัวว่าท่าจะบุ่มบ่ามไปพบฮ่องเต้ ข้าเองก็ขอร้องให้ท่านใจเย็นลงก่อน ข้าผิดเอง ข้าไม่ควรบอกท่า านเลยจริงๆ”
ตงฟางมู่มุ่นคิ้ว “จื่อเอ๋อร์ไม่ให้เจ้าบอกข้า? นางพูดเช่นนั้นจริงหรือ”
ตงฟางหว่านเอ๋อร์พยักหน้า “ข้าจะโกหกท่านได้อย่างไร นางบอกว่าท่านตารักนางยิ่งนัก และรู้ว่านางเคยได้รับความอดสูมาก่อน ท่านย่อมไม่ยอมใจเย็นอยู่เฉยแน่ แต่ถึงอย่างไรอีกฝ่าย ยก็เป็นถึงฮ่องเต้ ไปขอคำอธิบายจากพระองค์โดยไม่มีหลักฐานรับรอง เกรงว่ายากนักจะพูดจากันได้ อีกทั้งจะผิดใจกับฮ่องเต้อีกต่างหาก”
ตงฟางมู่คิดตามบุตรี และพยักหน้าในที่สุด “จื่อเอ๋อร์พูดถูกต้อง ตอนนี้ในมือพวกเราไม่มีหลักฐานอะไรทั้งสิ้น ไปพบฮ่องเต้ก็ไม่อาจเอาผิดพวกเขาได้ เพราะพวกเขาล้วนไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป ป แต่จะให้ข้ากลั้นโทสะนี้เอาไว้หรือ” เขามุ่นคิ้วเข้าหากันจนแน่น บนใบหน้ามีแต่ความโกรธเกรี้ยว
ตงฟางหว่านเอ๋อร์ส่ายศีรษะ “จื่อเอ๋อร์เหมือนจะมีแผนการแล้ว พวกเราทำตามนางก็ใช้ได้เจ้าค่ะ”
ไหนเลยตงฟางมู่จะรอไหว เขาไปที่เรือนของไป๋จื่อในทันใด โชคดีที่ไป๋จื่อยังไม่เข้านอน ขณะนี้นางกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ใต้แสงตะเกียง
“จื่อเอ๋อร์ เจ้าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร เจ้าเล่าแผนการมาให้ข้าสบายใจเถอะ ตาผู้นี้จะจัดการตามที่เจ้าว่าเอง!”
ไป๋จื่อรู้สึกอบอุ่นใจนัก นี่สิถึงจะเป็นครอบครัว คนที่ก้าวออกมาปกป้องนางยามที่ถูกรังแก เกิดโทสะแทนนางโดยที่ไม่มีเงื่อนไงเช่นนี้ มีเพียงครอบครัวของนางเท่านั้นแหละ
เด็กสาวยิ้มตาหยีมองเขานั่งลงบนเก้าอี้ ก่อนจะเทน้ำชาให้เขาจอกหนึ่ง ถึงจะเอ่ยปากได้ “ท่านตา วันนี้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับข้าทั้งนั้น ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้าทุกครั้งที่ข้า เสี่ยงอันตรายก็ได้เจ้าค่ะ”
ตงฟางมู่โบกมือ “ไม่ได้หรอก หลานสาวของข้าตงฟางมู่ถูกรังแก แค้นนี้ข้าต้องชำระให้อยู่แล้ว”
ไป๋จื่อพยักหน้าในทันที “แค้นนี้ย่อมต้องชำระแน่นอนเจ้าค่ะ เพียงแต่ไม่ใช่ตอนนี้”
“แท้จริงแล้วเจ้าวางแผนอะไรไว้กันแน่ เหตุใดไม่ใช่ตอนนี้” ตงฟางมู่ถาม
ฝ่ายไป๋จื่อหัวเราะเบาๆ “ท่านตา ฉู่เฟิงอิจฉาฉู่เยี่ยนมาโดยตลอดไม่ใช่หรือเจ้าคะ เขาทำเช่นนี้กับข้าก็เพราะต้องการการสนับสนุนของท่าน สนับสนุนให้เขาเป็นไท่จื่อ สนับสนุนให้เขานั งบัลลังก์ฮ่องเต้ นี่ต่างหากถึงจะเป็นเป้าหมายที่แท้จริงของเขา”