ตอนที่ 389
ตอนที่ 777 ปิดประตูเมือง ตอนที่ 778 หลงใหล
October 22, 2026
ตอนที่ 777 ปิดประตูเมือง
อาซื่อรู้ว่าหากไม่ทำอะไรเสียบ้างในเวลานี้ เหล่าชาวบ้านพวกนี้จะต้องคิดว่าเขาทำอะไรพวกเขาไม่ได้แน่
เขากระโจนตัวขึ้น ลอยตัวผ่านกลุ่มคน หลังจากเท้าแตะไหล่และศีรษะของคนหลายคนเพื่อเพิ่มแรงแล้ว เขาถึงจะตกลงบนส่วนนอกสุดของประตูเมืองด้านใน
เวลานี้มีชายหนุ่มสวมชุดสีเขียวฝ่าออกมาคนหนึ่งพอดี เขากำลังจะออกไปจากเมืองได้แล้ว เขาจึงไม่ได้สนใจอะไร
อาซื่อยกดาบในมือขึ้น ฟันร่างชายหนุ่มผู้นั้นล้มกองอยู่บนพื้น
“ฆ่าคนแล้ว เจ้าพนักงานฆ่าคนแล้ว!”
เมื่อมีคนฝ่าออกไปอีก อาซื่อก็เงื้อดาบฟันพวกเขา เพียงแค่ชั่วขณะเดียวก็มีคนนอนอยู่บนพื้นห้าหกคนแล้ว
ครั้นคนที่เบียดไปข้างหน้าเห็นสถานการณ์นี้เข้า ไหนเลยจะยังกล้านำตัวเองไปเสี่ยงอันตรายอีก พากันถอยหลังไปอย่างเร่งร้อน
ทว่าก็เร่งร้อนกันจนเกินไป ในกลุ่มผู้คนมีคนชราและเด็กอยู่ด้วย เมื่อมีคนหนึ่งยืนไม่มั่นคงก็ล้มลงบนพื้นง่ายนัก ทว่าฝูงชนที่เบียดกันอยู่เห็นสถานการณ์วุ่นวายตอนนี้แล้ว พว วกเขาไม่อาจใจเย็นหรือหยุดฝีเท้าได้เลย
เสียงร้องน่าเวทนาดังมาจากเหล่าชาวบ้านอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งมีคนร้องว่าเหยียบคนตายแล้วอีกด้วย…
ผู้คุมหลายคนทำอะไรไม่ถูก คิดไม่ถึงว่าเรื่องราวจะกลายเป็นเช่นนี้ พวกเขาเพียงแค่มารับหน้าที่ตรวจหาคนร้ายเท่านั้น คนตรงหน้าพวกนี้เป็นเพียงแค่ชาวบ้าน เหตุใดอาซื่อถึงฆ่าพวกเขาได้ ลงคอ ทั้งยังทำให้พวกชาวบ้านเบียดกัน เหยียบกัน ตอนนี้ไม่รู้ว่ามีคนตายไปมากน้อยเท่าไร คาดว่าพวกเขาคงจะรักษาชีวิตไว้ไม่ได้แล้ว
อาซื่อเลือดขึ้นหน้าแล้ว ไหนเลยจะสนใจอะไรมากมาย เขาเพียงอยากตามหาคนผู้นั้นให้เจอโดยเร็วที่สุด เช่นนั้นเขาถึงจะมีชีวิตรอดต่อไปได้!
“เร็วเข้า ปิดประตูเมือง!”
ผู้คุมหลายคนมองเขาตาปริบๆ ด้วยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ถึงอย่างไรเสียในมือของเขาก็มีตราของเจ้าเมืองอยู่
อาซื่อเห็นเหล่าผู้คุมยืนนิ่ง จึงไปปิดประตูเมืองเองเสียเลย ทว่าตัวเขาเพิ่งไปถึงข้างประตูบานใหญ่ยักษ์ เสียงม้าร้องสายหนึ่งก็พลันดังมา เขากลับหลังกันไปมองตามสัญชาตญาณ เห็น นทิวแถวทหารม้ากรูเข้ามาจากนอกประตู ผู้ที่ขี่ม้านำอยู่ข้างหน้าสุดเป็นชายหนุ่มในชุดคลุมผ้าไหมสีดำขลับ หน้าตาหล่อเหลาเป็นอย่างยิ่ง กลิ่นอายก็ดูสูงศักดิ์อีกด้วย
เบื้องหลังชายหนุ่มตามมาด้วยกองหทารหลายร้อยนาย แต่ละคนสวมชุดองครักษ์ของเมืองหลวงทั้งสิ้น
อาซื่อพลันเวียนศีรษะ เกือบจะล้มลงบนพื้น ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าบุรุษที่ขี่ม้านำทัพผู้นี้เป็นใคร บริเวณไหล่ของชุดคลุมผ้าไหมสีดำใช้ด้ายสีทองปักลายงูที่เหมือนจริงราวกับมีช ชีวิตเอาไว้ เมื่อเทียบกับมังกรแล้วมันกลับไม่ใช่ เซียวอ๋องก็เคยสวมชุดเช่นนี้เหมือนกัน
ชายหนุ่มตรงหน้าผู้นี้หน้าตาคล้ายคลึงกับเซียวอ๋องอยู่หลายส่วน เป็นใบหน้าของผู้ที่เป็นพี่น้องกัน
เป็นไปได้อย่างไร เขาอยู่ในเมืองชัดๆ เหตุใดถึงไปอยู่นอกเมืองได้
ขณะที่เขาเริ่มจะเข้าใจอะไรขึ้นได้บ้าง หูเฟิงก็มาถึงหน้าประตูเมืองแล้ว เขาเหลือบเห็นสถานการณ์น่าเวทนาข้างในประตู จึงเอ่ยด้วยความโกรธเกรี้ยวทันใด “พวกเจ้าเป็นคนตายกันไปหมดแล้ว วหรือไร จะมองชาวบ้านเหยียบกันเช่นนี้ไปถึงเมื่อใด”
ยามที่หูเฟิงไม่ได้โมโห ใบหน้าของมักจะเรียบเฉย แต่บัดนี้เขาหน้าบึ้งตึงนัก เมื่อตะคอกเสียงดังเช่นนี้แล้ว ผู้คุมพวกนั้นก็ตกใจกลัวจนเข่าอ่อน แม้จะไม่รู้ถึงฐานะของเขา ทว่าเสื อผ้าเช่นผู้สูงศักดิ์นี้ของเขาไม่ใช่สิ่งที่คุณชายทั่วๆ ไปจะสวมใส่ได้ บนนั้นปักลายงูเขียวนะ!
ผู้คุมสิบกว่าคนพุ่งไปยังชาวบ้านที่กำลังเบียดกันทันที พวกเขาพยายามควบคุมฝูงชน นำทางไปยังพื้นที่ว่างโล่ง
อาซื่อยืนตะลึงลานอยู่ที่ข้างประตูเมือง รู้สึกเหมือนฟ้าถล่มดินทลาย เขาพยายามทำอะไรตั้งมากมาย แต่ทุกอย่างกลับเสียเปล่า ครอบครัวต้องถูกเซียวอ๋องจับไป และเขาก็มีเหลือเพียง เส้นทางตายให้เลือกเดินแล้ว
หูเฟิงพลิกตัวลงจากม้า แววตาเย็นชากวาดมองไปทั่วบริเวณ เขาถามเสียงเข้ม “เหตุใดเจ้าไม่ไป”
บัดนี้อาซื่อปากสั่นเทา พูดไม่ออกแม้สักคำ
……….